Appeltaart (Paleo, AIP)

In onze tuin staat een prachtige hoogstam appelboom. Het is een oud ras: de Jonathan. Uit de Jonathan is middels een kruising met de Golden Delicious, de Jonagold voortgekomen. Wist je niet hè ;-)! Vorige week raapte ik al her en der wat gevallen appeltjes en vrijdag besloot ik dat het moment rijp was voor de pluk. Inmiddels liggen kilo's heerlijke appeltjes in mijn kelder te wachten om opgegeten te worden ;-). De Jonathan is een appel die lekker is uit de hand, maar ook heerlijk is als appelmoes en in appeltaart. Omdat ik, gewoon zomaar, zin had in appeltaart, besloot ik me daar eens op uit te leven. Ik wilde eens wat anders uitproberen als bodem en besloot een experiment aan te gaan met tijgernootjes. De koekjes van tijgernootmeel, waarvan ik het recept in deze post deelde, leken mij een prima basis te kunnen vormen voor de bodem, aangezien het recept ook al appelmoes bevat. En lekker werd het! Enige nadeel: zo'n taartje moet dan ook meteen op :-)….

Over tijgernoten en tijgernootmeel, met recept!

Tijgernootjes (en dan dus niet die voorverpakte pinda's in een krokant laagje uit de supermarkt ;-)) zijn een rising star in Paleo AIP-land. De officiële naam voor de tijgernoot is knolcyperus. Hij wordt ook wel aardamandel genoemd. Anders dan de naam doet vermoeden, is de tijgernoot geen noot. Het is een klein knolletje, ter grootte van een pinda, dat onder de grond groeit. De smaak heeft wel iets nootachtigs. Tijgernoten zijn rauw te eten en goed te vermalen tot meel, dat zich leent voor het bakken van koekjes, pannekoeken en crumbles. Fijn als je geen gebruik kunt maken van amandelmeel of kokosmeel! Karpers schijnen er ook dol op te zijn. Ik kan ze geen ongelijk geven ;-).