Goed nieuws!

Joepie, goed nieuws!!! Precies een jaar na zijn eerste testen waaruit bleek dat de kleine man overgevoelig was voor gluten, lactose en appels, is hij vorige week opnieuw getest. Guess what: de overgevoeligheid voor gluten en lactose zijn volledig verdwenen! Blij, blij, blij!

Als voeding niet genoeg is...

De afgelopen maanden waren mijn lichaam en ik even geen vriendjes. Zoals jullie weten belandde ik vorig najaar in een gezondheidsdip waar ik niet meer zomaar uit kwam. Ik paste mijn voeding een aantal keer aan in een poging tot beterschap, maar telkens hielp het maar even. Voeding leek gewoon niet genoeg te doen om een omslag te kunnen bewerkstelligen. Ik tobde maandenlang door zonder echte oplossing, totdat ik met mijn opleiding tot orthomoleculair therapeut begon.

Boekrecensie: "Vullen of Voeden" van Wilfred en Lili Genee

Nu ik zelf al geruime tijd op de goede weg zit met mijn voedingspatroon, wilde ik een nieuwe poging doen om het over te doen slaan op de kinderen. In de vorige poging kwam op enig moment de klad; tijd voor een andere aanpak. Nu zoonlief is getest op een lactose-intolerantie, een glutenallergie en een appelallergie, is er ook een zekere noodzaak om het anders te gaan doen ;-). Ik besloot dit keer eerst maar eens wat informatie te verzamelen alvorens mijn moed bij elkaar te rapen voor poging twee. In de vakantie viel mijn oog op een advertentie van het boek "Vullen of voeden"  van Wilfred en Lili Genee. Ik heb het bij thuiskomst meteen besteld en inmiddels uitgelezen. 

Het boek is mooi rustig vormgegeven. De teksten zijn duidelijk en goed leesbaar geschreven en voorzien van veel mooie foto’s. Ieder hoofdstuk kent dezelfde opzet. Het boek is een "wegwijzer voor ouders"; de gekozen opzet wijst je ook daadwerkelijk de weg door een berg informatie. Via de theorie naar de praktijk. Wilfred en Lili schreven het boek samen met een aantal specialisten op het gebied van voeding en gezondheid.

De eerste vijf hoofdstukken behandelen een heleboel theorie over voeding, darmen, hersenen en de relatie tussen die drie. Ook komen vitaminen en mineralen en allergieën en intoleranties aan bod. Ieder hoofdstuk is op dezelfde wijze opgezet: eerst een column van Wilfred, dan een interview met een BN-er en tot slot een stuk (soms pittige) theorie. De columns van Wilfred vond ik stuk voor stuk onderhoudend. De interviews met de BN-ers hadden van mij niet gehoeven. De moeders doen iets teveel hun best om als supermama uit de bus te komen en de vaders zijn als tegenhanger net een tikje te nonchalant. Vind ik dan. De theorie die in de vijf hoofdstukken aan de orde komt, is gedegen. Dat kan ook niet anders als je specialisten aan het woord laat. Ik herkende vrijwel alle theorie van informatie die ik al eerder had gelezen. Leuk is dat het helemaal is gericht op kinderen, wat net wat andere nuances met zich meebrengt. De theorie is goed te behappen, ook als je minder voorkennis hebt van voeding, en erg interessant. Het overtuigde mij onmiddellijk van het nut om „kinderen-anders-eten-2.0” op te starten.

Na de eerste vijf meer theoretische hoofdstukken, volgt een hoofdstuk dat zich richt op de toepassing van de theorie: hoe ga je je voedingspatroon veranderen? In dit hoofdstuk vind je tips met betrekking tot de aanpak van de verandering, tips met betrekking tot voeding (inkopen, bereiden, bewaren) en veel recepten en zelfs een paar voorbeeldmenu’s. De recepten zijn zeer gevarieerd, van koekjes tot smoothies en van glutenvrij brood tot avondmaaltijden. Leuk voor de inspiratie en ik ben nu al benieuwd wat er gebeurt als ik mijn lastige (en dat is nog een understatement) eters de exotische klinkende wortel-sinaasappelsalade of kalkoen in kokos voorzet ;-)…

In het laatste hoofdstuk komen nog enkele interviews aan bod die verdieping en verbreding geven aan de theorie die in het boek wordt behandeld. Ook weer interessant om te lezen en stof tot nadenken!

Al met al is "Vullen of Voeden" een aanrader voor ouders die een handleiding zoeken om bewust(er) met de voeding van hun kinderen om te gaan. Een leuk boek met veel informatie en praktische tips, met bijbehorende website (www.vullenofvoeden.nl) en Facebookpagina. Top!

Een jaar "anders eten"

Terug van vakantie realiseerde ik me ineens: ik ben precies een jaar bezig met "anders eten"! En wat een jaar was het! Veel geleerd, veel veranderd, grote stappen vooruit in mijn gezondheid. Ik ben nog iedere dag dankbaar dat dit op mijn pad kwam; ik vind het nu haast onvoorstelbaar en vooral ongelofelijk jammer dat ik niet eerder heb geweten wat precies het effect van voeding op je gezondheid kan zijn. En dat ik me zo goed kan voelen!

Vorig jaar in de vakantie heb ik me ingelezen op wat Paleo nou precies inhield (voor die tijd had ik er echt nog nooit van gehoord). Voornamelijk via de website van The Paleo Mom, maar ook het boek Oergondisch Genieten van Ria Penders en Yvonne van Stigt was informatief en bood veel inspiratie. Mijn start was vliegend (daar heb je hier en hier meer over kunnen lezen) maar daardoor ook heftig; dat zou ik op zich niet nog een keer zo doen ;-). Na het afwennen van de suiker, het wennen aan andere boodschappen, het wennen aan langer in de keuken staan, het ingesteld raken op en leren waarderen van mijn nieuwe voedsel en het vallen en opstaan dat hoort bij zo'n omschakeling, vond ik mijn ritme. Op enig moment in het afgelopen jaar was mijn nieuwe manier van eten ineens gewoonte geworden. Ik dacht er niet langer bij na, ik deed het gewoon. Ik hunkerde niet langer naar vervangers voor brood en koekjes, niet eens meer naar chocola en koffie. Ik raakte eraan gewend, en als je gewend bent, is het gewoon. Het kost een half jaartje, maar dan heb je ook wat, zo las ik hier ;-).

Soms, op momenten buitenshuis, realiseer ik me dat hoe ik eet, niet gewoon is. Dat het dan altijd oppassen is. Is het eten glutenvrij? Zuivelvrij? Nachtschadevrij? Ik krijg ook altijd vragen over een zelf meegebrachte lunchtrommel. Wat eet je? En waarom? Het leuke is dan wel dat het stof biedt tot een goed gesprek. Maar wat me nou zo mooi lijkt: dat er een moment komt waarop gezond, puur, (h)eerlijk eten voor iedereen gewoon is. Dat supermarktschappen vol liggen met gezonde, pure, (h)eerlijke producten. Dat er een voedingscentrum is dat echt eerlijk is over eten, en niet verkondigt dat e-nummers heus niet zo slecht zijn... In de hoop een heel klein beetje bij te dragen aan de bewustwording, begon ik deze blog. Dat mensen regelmatig laten weten inspiratie te halen uit mijn verhalen en recepten, is precies waar ik het voor doe!

Maar ik dwaal af. Wat heeft een jaar anders eten mij gebracht? Waar deed ik het voor en wat leverde het op? Ik begon ermee om gezondheidsredenen. In een poging een reeks "vage" klachten (daar schreef ik hier en hier al eerder over) die volgens huisartsen "enkel met zalfjes of pilletjes te bestrijden zijn", voor eens en altijd te laten verdwijnen. Klachten die mij bij vlagen behoorlijk hinderden en die, zo leerde ik, passen bij een auto-immuunaandoening. Die veroorzaakt worden door darmen die niet goed werken. Die wel degelijk zonder zalfjes en pilletjes op te lossen zijn. Door het eten van pure, eerlijke, onbewerkte producten vrij van gluten, suiker en e-nummers, door voldoende te slapen, door stress te vermijden, door voldoende te bewegen en te ontspannen. Soms kan ik me er kwaad over maken. Dat de oplossing zo simpel is en de huisarts daar niet van weet (of wil weten?). Hoe kan een medicus de link met voeding nou niet leggen? Omdat voeding geen onderdeel is van de studie geneeskunde, hoorde ik in een recente uitzending van Tros Radar. Bizar toch? Hier vind je een leuk blogje van Miss Natural over de afwezigheid van onderwijs op het gebied  van voeding in de geneeskunde.
Even terug naar mezelf: neem nou (atopisch) eczeem. De huisarts blijft volhouden dat er geen link is met voeding. "Je bent ermee geboren, smeer er vooral nog een laagje hormoonzalf op". En je blijft smeren, want over gaat het niet. De hormoonzalf doet z'n werk wel, maar ook nog iets meer dan dat, want het heeft bijwerkingen waar ik niet blij van word. En dan ineens blijkt de oplossing zo simpel! Hier een paar voedingsmiddelen schrappen, daar een paar voedingsmiddelen toevoegen. Dan blijkt de huid zichzelf (met een beetje hulp van een fijne biologische handcrème ;-) ) te kunnen genezen! Zie zelf het verschil:

                                    

De linker foto is genomen in de kraamweek na de geboorte van mijn jongste dochter.
De rode, geïrriteerde en zelfs kapotte huid is duidelijk zichtbaar. Zo, of zelfs nog veel erger,
zagen mijn handen er altijd uit.
De rechter foto nam ik een paar dagen geleden. Oordeel zelf ;-)....

Helaas is het hele herstelproces wel wat tijdrovend gebleken. Het duurde bijna een jaar voordat het eczeem weg bleef. Bij vlagen vond ik dat enorm demotiverend. Want willen we niet allemaal een liefst supersnelle oplossing voor kwaaltjes? Is dat dan ook de reden voor het voorschrijven en consumeren van allerlei zalfjes en pilletjes? Want van ongemak houden we niet. En op een natuurlijke manier een kwaal genezen, met de juiste voeding, rust en regelmaat,  kost tijd. Soms bijna een jaar. Tot frustrerends toe. Maar achteraf ben ik heel blij dat ik heb volgehouden; ik ben ervan overtuigd dat mijn lichaam nu op een natuurlijke manier sterker aan het worden is.

Intussen heb ik geleerd om goed naar mijn lichaam te luisteren. Het mooie is dat ik in de loop van het afgelopen jaar veel duidelijker ben gaan waarnemen hoe ik me voel en waar ik al dan niet last van heb. Eczeem, hoofdpijn, buikpijn, wazigheid....de eerste vraag die ik mezelf stel is: wat heb ik gegeten? En de tweede: is er iets gebeurd dat mijn klachten heeft veroorzaakt? Is het dat ik de focus wat verloor en wat meer suikers heb gegeten? Even terug naar zero-sugar. Heb ik een voedingsmiddel gegeten dat ik normaal niet eet? Niet meer doen dan. Heb ik last van spanning of stress? Even lekker de buitenlucht in...

Maar ik dwaal opnieuw af. Ik eet nog steeds "anders" (auto-immuun-paleo, zoals jullie weten) om gezondheidsredenen. Gewoon omdat ik me daar het allerbeste bij voel. Al was de overstap van standaard Nederlands eten naar Paleo, met een uitstapje naar Voedselzandloper, ook al een hele verbetering, die ik iedereen kan aanraden. Een van de grootste voordelen is dat ik nooit meer "honger" heb. Dat is een beetje lastig uitleggen, want natuurlijk heb ik echt trek tegen de tijd dat ik toe ben aan een maaltijd. Maar dat gevoel van "ik-sta-te-trillen-op-mijn-benen-en-moet-NU-eten", dat moment waarop je naar de eerste de beste snack wilt grijpen die voorhanden is (en dat veroorzaakt wordt door een sugar-low; een teken dat je bloedsuikerspiegel hard gedaald is), heb ik niet meer. Nooit. En dat is echt heel fijn! 

Ik eet ook nog steeds "anders" omdat ik het inmiddels lekkerder vind dan alles wat ik eerder at. Ik geniet gewoon heel erg van verse aardbeitjes, van sla die vers van het land komt en van de meeste gerechten die ik klaarmaak (oke, er mislukt ook wel eens iets ;-) ). Meer dan van brood, koek en chocola. Het idee dat alles wat ik eet, gezond is en mijn lichaam voorziet van echte, bruikbare voedingsstoffen, maakt het extra lekker. Vind ik. En dat is meteen nog een reden waarom ik nog steeds "anders"  eet: ik ben ervan overtuigd dat ik mijn lichaam op deze manier van de beste middelen voorzie om te functioneren. Je hebt er tenslotte maar een van, dat lichaam, en het is ook nog eens onvervangbaar. Het moet een heel leven mee. Dan kan je er maar beter goed voor zorgen ;-). 

Een andere grote verandering die zich voltrok in het afgelopen jaar, werd teweeggebracht door mijn keuze voor het opzeggen van mijn baan. Ik was natuurlijk al geruime tijd thuis; ik heb sinds het vervroegde zwangerschapsverlof van mijn jongste dochter, een jaar en 9 maanden geleden, niet meer gewerkt. Dat deed het hele gezin goed; de beslissing was dan ook makkelijk genomen. Met het niet-werken verdween voor mij een grote stressfactor: voornamelijk praktische stress wegens breng- en haalperikelen van kinderen, een altijd sluimerend schuldgevoel over het feit dat ik de kinderen bij een kinderdagverblijf achterliet (die behuilde toetjes bij het wegbrengen lieten mij de rest van de dag niet meer los en ik reed dan ook regelmatig met een behuild toetje naar m'n werk) en het gevoel op alle fronten altijd net iets tekort te schieten. Het wegvallen van deze stress had een positief effect op mijn gezondheid. Ik heb er overigens ook wel aan moeten wennen, aan het altijd thuis zijn; het bleek namelijk helemaal niet zo te zijn dat thuisblijven ook meer rust betekende. Integendeel, een huishouden regelen met het reilen en zeilen van drie kinderen, waarvan er twee nog niet naar school gaan, is gewoon hartstikke druk. Maar ik merkte dat druk in de zin van "bijna altijd bezig" prima is; het was druk in de zin van "stressfactor" die bij mij voorheen voor problemen zorgde. En nog steeds trouwens; als er eens iets is waar ik me druk om maak (in mijn hoofd welteverstaan ;-) ) dan uit zich dat meteen in de vorm van hoofdpijn, extreme moeheid of eczeem. Blijkbaar ben ik niet zo stressbestendig als ik graag zou willen :-(... 
Voor heel veel dingen heb ik (nog steeds) geen of veel minder tijd dan ik zou willen. Toch zorgt dat (meestal) niet voor stress. Voor een ding heb ik meer tijd dan ooit: de kinderen. Tijd om voor ze zorgen en tijd om van ze te genieten. En dat is voor nu heerlijk. Maar het is voor mij ook duidelijk dat ik, zodra de factor "zorgen voor" afneemt, weer meer wil toevoegen aan de wereld. Hoe? Dat zullen de komende jaren vast wel uitwijzen...

Even terug naar het effect van "anders eten". Ben ik dan nu helemaal topfit en genezen? Nee. Helaas niet. Mijn chronische oorontsteking (met bijbehorende doofheid) is volhardend. Mijn hooikoorts speelt op het moment weer erg op; een teken dat er toch nog ergens een zwak punt in het systeem zit. Er is dus nog wel wat werk aan de winkel. Ik merkte na de vakantie dat ik slechter sliep en mijn lijf vermoeider voelde dan daarvoor; ik ben natuurlijk in de vakantie ook wat makkelijker geweest met suikers, snacks en koffie. Reden om weer even helemaal terug naar de basis te gaan: strikt AIP zonder baksels, zonder tussendoortjes, geen koffie meer. Alleen drie flinke maaltijden per dag en ter ondersteuning een aantal voedingssupplementen. Dat doe ik nu ruim twee weken en ik voel me met de dag beter en fitter. Ik slaap weer heerlijk (in ieder geval in de nachten dat ik niet door een of meer kinderen word gestoord ;-) ), ben ontspannen, voel me "gewoon" goed. Ongelofelijk eigenlijk, dat je zo snel reageert op de aan- en afwezigheid van minder verantwoorde voedingsstoffen. Mooi ook, want daardoor is het dus heel duidelijk waar ik het voor doe! 

Het komende jaar hoop ik eindelijk van die oorontsteking af te komen en het zou helemaal mooi zijn als ook de hooikoorts zou verdwijnen. We zullen zien; volgend jaar weer een update ;-). Omdat jullie inmiddels wel weten wat Paleo en AIP is en hoe mijn eetpatroon eruit ziet, wil ik het komende jaar een aantal thema's op het gebied van voeding uitdiepen. Thema's over voeding in het algemeen, dus niet per se Paleo of AIP. Uiteraard volgen daar de blogposts van. Tussen alle drukke gezinsperikelen door, dus regelmaat kan ik niet beloven. De kinderen gaan voor ;-).

Kinderen en (h)eerlijk eten

Zo leuk, ik werd door Eva Witsel gevraagd om deze week mee te doen aan de bloghop ‘Paleo voor kinderen’ die zij organiseert. Aangezien haar vraag precies op een moment kwam waarop ik me aan het bezinnen was hoe de kinderen mee te krijgen in mijn experimenten, liet ik me dat geen twee keer vragen ;-). Eva publiceert deze week iedere dag een blog in het thema kinderen. Goed leesvoer voor wie ook overweegt om de kinderen van meer gezonde voeding te voorzien! Daarnaast worden er diverse gastblogs gepubliceerd in dit thema. Via de knoppen ‘vorige blog’ en ‘volgende blog’, zoals onderaan mijn verhaal, kan je vooruit en terug ‘hoppen’ naar de verschillende blogs. Op de website van Eva vind je ook alle links terug. Handig!

Want wat is dat toch met kinderen en omschakelen naar een ander voedingspatroon? Voor onszelf weten we dondersgoed wat gezond is en wat niet. Dus weten we dat ook wel voor onze kinderen. En we willen onze kinderen uiteraard het beste meegeven, toch? Zelf stappen we met meer of minder moeite over op ander eten. Maar waarom is het dan toch zo ingewikkeld om de kinderen mee te krijgen? Ik eet inmiddels een maand of 7 “anders” of “oer” zoals mijn oudste dochter (7) het noemt. In die maanden heb ik meermaals nagedacht over het introduceren van “ander” (Paleo) eten bij de kinderen en dan met name mijn oudste dochter en zoon (3). Mijn jongste dochter (1) is al behoorlijk Paleo; vanaf het moment dat zij vaste voeding kreeg heb ik haar meegenomen in mijn experimenten en dus hoef ik haar geen boterhammen-met-hagelslag af te wennen (hoewel ze die erg lekker vindt overigens :-) ). Maar goed, steeds vond ik wel weer een excuus om de hobbel niet te nemen. Want eerlijk, het voelt alsof ik ze iets ga afpakken. Iets wat ze gewend zijn. Iets wat ze lekker vinden (zoals daar is (niet limitatief opgesomd :-) ): brood, hagelslag, koekjes, ontbijtkoek, soepstengels, snoep, chips, enzovoorts). Dan heb ik het vooral over ontbijt, lunch en tussendoortjes, want het avondeten is (voor zover dat überhaupt wordt genuttigd door de diverse gezinsleden) al Paleo, AIP-proof zelfs (en nee daar lijdt niemand onder). Op hier en daar een kipburgertje na, maar die schijnen prima de paleoficeren te zijn (niet dat de eerste poging daartoe succesvol was, maar we blijven proberen...). 

Waar ik voor mezelf cold turkey meteen de lastige weg in ben geslagen, voelt dat toch niet goed om met de kinderen ook te doen. Ik vermoed dat bergen protest mij ten deel zullen vallen, en nee, daar ben ik niet tegen bestand. Echt niet. (Watje). Hoe dan wel? Na lang wikken en wegen heb ik de meivakantie tot Project Anders Leren Eten bestempeld. Een meivakantie-challenge :-)! Waarbij ik de kinderen niet direct hun vertrouwde voedingsmiddelen wil afnemen, maar (tip van Eva) ze vooral veel nieuwe dingen wil aanbieden naast hun vertrouwde eten. Om te laten zien dat “oer” behalve anders (en dus een beetje gek, want wat de boer niet kent....), ook heel leuk en lekker is. De afgelopen weken heb ik een stapel kids-proof recepten verzameld (zie ook mijn Pinterest bord 'lekker gezond voor kids'): van verantwoorde pannenkoeken tot zandkoekjes tot pizza. Vervolgens ingrediëntenlijstjes gemaakt, bestellingen geplaatst en boodschappen gedaan. De koelkast en voorraadkast gevuld; ook dat kon geen excuus meer zijn. En dus gingen we aan de slag! Op zondag bakte ik alvast een enorme berg kleine boekweitpannekoekjes, zodat ik ze maandag op een feestelijk ontbijt kon trakteren. Dat viel in goede aarde. Zoonlief wilde er superonverantwoorde poedersuiker op; in het kader van alles-op-z’n-tijd heb ik hem maar laten begaan. Dochterlief ging meteen in de weer met honing en agavesiroop in plaats van suiker. Dan moest het ook meteen helemaal verantwoord :-)! En zo ging het de rest van de week ongeveer ook. Mijn dochter vindt het allemaal wel interessant, vooral het aspect gezond-en-ook-nog-eens-heel-lekker, proeft, laat zich verrassen en geeft ongezouten commentaar. Zoonlief bekijkt het allemaal met argusogen, proeft hier en daar een hapje om dan te besluiten dat hij toch liever die boterham met hagelslag wil. So be it. Het is nou eenmaal altijd al een lastige eter geweest en z’n leeftijd werkt ook niet erg mee. Als z’n zus zich nou zo voorbeeldig blijft gedragen, neemt ie daar hopelijk ooit nog eens het goede voorbeeld aan.... Het grootste compliment kwam overigens gisteravond, uit onverwachte hoek (van mijn driejarige), bijna onverstaanbaar met een mond vol zelfgemaakte kipnugget: “mama, dit is heerlijk!” :-)!!! Het hapje is (om onduidelijke redenen, ze waren blauw noch rood) ‘spidermankipnugget’ gedoopt. Het moge duidelijk zijn waar zoonlief fan van is ;-). En het moge duidelijk zijn wat hier vaker op het menu zal staan :-). 

Hoe nu verder? De vakantie duurt nog een kleine week, dus wij gaan lekker verder op de ingeslagen weg. En na de vakantie? Dan houden we dit hopelijk lekker vol! De kinderen lunchen allemaal thuis, dus dat zal geen probleem zijn. En als de oudste eens met een vriendinnetje mee wil eten, dan ben ik de laatste die daar moeilijk over zal doen. Zo lang ze niet 5 middagen buiten de deur gaat lunchen ;-). De drie-uurtjes thuis zijn voortaan ook Paleo-proof. Speelt ze “uit”? Ook geen enkel probleem. Traktaties op school en peuterspeelzaal? Lekker aan mee doen! Ik ga de kinderen niets verbieden te eten, dat gaat ongelofelijk tegen mijn gevoel in en werkt denk ik eerder averechts. Wel hoop ik dat ze bij ons thuis leren wat ik verantwoorde keuzes vind en waarom. Zodat ze uiteindelijk ook zelf verantwoord zullen kiezen, als de tijd daar is. Tot die tijd experimenteren wij lekker verder. Gezellig, leuk en lekker!

Wil je onze avonturen op het gebied van (h)eerlijk eten meebeleven? Volg dan mijn blog op heerlijkovereten.blogspot.nl en volg (H)eerlijk over eten op Facebook!

                                  

Help, een gluut!

Stoppen met brood eten vond ik het lastigste aspect van het aanpassen van mijn voedingspatroon. Ik vind brood namelijk Heel Erg Lekker. Bijkomende voordelen zijn dat het niet duur is, overal te krijgen is en snel klaar te maken is. Dat brood helemaal niet zo gezond zou zijn, kwam eigenlijk niet in me op. Tot ik me er in ging verdiepen. Waaaaaatttt???? Brood ongezond???? Maar het voedingscentrum zegt toch dat we juist brood moeten eten omdat het vezels, vitaminen en mineralen (kennen jullie hem nog ;-) ) bevat? En veel energie levert? Ja, dat zeggen ze. Maar dan blijkt deze (en waarschijnlijk niet alleen deze) aanbeveling van het voedingscentrum helemaal niet zo wetenschappelijk onderbouwd. Zo las ik dit weekend: 'De Schijf van Vijf is gericht op de gemiddelde Nederlander. Die eet nou eenmaal twee keer per dag brood. We (= het voedingscentrum) doen die aanbeveling dus omdat het aansluit bij hoe veel mensen toch al eten.' Ehhh...ja. En dat is dus meteen het probleem, want het is natuurlijk niet zo dat brood eten per se goed voor je is omdat we het veel eten ;-)...

Wat is dan het probleem met brood? In mijn geval zijn dat de gluten, een stofje dat in de granen voorkomt waarvan brood is gemaakt. Gluten kunnen schadelijk zijn voor je darmen, doordat ze ervoor kunnen zorgen dat in het darmweefsel een soort openingetjes ontstaan. Hierdoor kunnen allerlei stoffen die normaal niet bedoeld zijn om de darmwand te passeren, in het lichaam terecht komen. Dit fenomeen wordt ook wel "lekke darm" genoemd. Het gevolg is dat het immuunsysteem aanslaat om deze stoffen op te ruimen. Zodra het immuunsysteem gaat reageren, geeft dat ontstekingsreacties in het lichaam. Dat is op zich goed, want die ontstekingsreacties zorgen ervoor dat deze stoffen worden opgeruimd. Hoe meer van deze stoffen er echter door de darm lekken, hoe ernstiger de ontstekingsreacties worden. Uiteindelijk kan het immuunsysteem hierdoor overdreven gaan reageren en zelfs gezond weefsel gaan aanvallen, waardoor spontaan ook op andere plaatsen ontstekingen ontstaan, denk aan eczeem op de huid of migraines. Een lekke darm kan zich heel langzaam ontwikkelen; het kan zelfs jaren duren eer dit klachten geeft. En dan zijn het vaak zelfs klachten die je helemaal niet meteen linkt aan je darmen, zoals eczeem, vermoeidheid of hoofdpijn. Uiteindelijk kan een lekke darm aan de basis liggen van een heel scala aan gezondheidsissues. Alle reden dus om te voorkomen dat het zover komt! Bij mij was het helaas al te laat. Het goede nieuws is dat de darm zich kan herstellen. Inderdaad, onder andere door het volledig vermijden van gluten. En het aanhouden van een verder zo optimaal mogelijk voedingspatroon dat de darmen zo min mogelijk belast en juist van goede stoffen voorziet. Het heeft tijd nodig, en het gaat soms met vallen en opstaan (want niet alleen voeding, maar ook stress en slaapgebrek hebben invloed op je darmen. Had ik het daar al eens over gehad, over mijn slaaptekort ;-)?) maar we komen er wel! Door welke producten vervang je dan je dagelijkse boterham? (H)eerlijke groenten en fruit, om maar eens wat te noemen, in combinatie met (h)eerlijk (biologisch) vlees, vis, kip of ei. Bijkomend voordeel: die bevatten veel meer vezels, vitaminen, mineralen en andere voedingsstoffen dan brood. En minder koolhydraten ;-).

Ps. In mijn vorige post kon je lezen wat ik eet in plaats van brood. Op Facebook (www.facebook.com/heerlijkovereten) en Pinterest (www.pinterest.com/femkevandoesbur) plaats ik regelmatig verwijzingen naar recepten. Kom eens een kijkje nemen!

Hallo wereld!

Het moment van de waarheid is daar: mijn blog ziet het levenslicht! Even voorstellen: ik ben Femke. Trotse moeder van drie (soms ;-)) schatjes van kinderen: twee dochters van zeven en één en een zoon van (bijna) drie. Echtgenote van de vader van mijn kinderen. Werkneemster in sluimerstand, want ik geniet op dit moment een jaar ouderschapsverlof. Herstellende van een aantal gezondheidsissues waar ik van kind af aan al mee kamp. Die met symptoombestrijding redelijk, maar niet altijd, onder controle te houden waren, maar die nu, dankzij aanpassing van mijn eetpatroon, langzaam aan het verdwijnen zijn. Zonder smeersels en pilletjes, gewoon dankzij het uitsluiten of juist innemen van bepaalde voedingsmiddelen. Nou ja, "gewoon"; het kostte me op zijn zachtst gezegd enige moeite om mijn eetpatroon te veranderen. Maar de aanhouder wint en mijn geduld werd beloond! Voor mezelf heb ik nu een redelijke routine gevonden in wat en hoe ik eet. Nu nog voor de kinderen; zoeken jullie met mij mee?

Het ontstaan van deze blog komt niet uit de lucht vallen. Tussen twee zwangerschappen door kwam ik onder behandeling van een osteopaat. Zij was het die mij uiteindelijk wees op het effect van voeding op onze gezondheid en mij op het spoor zette van aanpassing van mijn voedingspatroon; daar ben ik haar nog steeds heel dankbaar voor. Na onze zomervakantie 2013 besloot ik dat het moment daar was. Ik ging de rest van mijn leven (althans voor een proefperiode van een maand :-)) glutenvrij, zuivelvrij, suikervrij en E-nummervrij. Er ging een wereld voor mij open! Want wat waten er veel boeken, blogs en websites over dit onderwerp! Maar wat week alles dat ik las af van mijn bestaande ideeën over gezond eten! Eerlijk gezegd dacht ik nooit zo na over eten, omdat daar nooit echt reden toe was (althans - ik wist niet beter). Brood als basis - lekker, makkelijk en heel gezond! Toch? Hoezo alles vers - uit een potje is veel sneller! Toch? Ontbijtkoek, sultana’s, evergreen - heel verantwoorde tussendoortjes! Toch? Blue band op je brood - goed voor de hersentjes van onze kinderen! Toch? En zo kan ik nog wel even doorgaan…. Nadat ik van deze cultuurshock was bekomen en ik meer en meer effect bemerkte op mijn eigen welbevinden, werd mijn interesse in voeding aangewakkerd en zocht ik meer verdieping, eager to know. Ik pretendeer geen deskundige te zijn op het gebied van voeding en leefstijl; ervaringsdeskundige kan ik mij inmiddels met recht wel noemen :-). Zoek je achtergrondinformatie over het effect van voeding op je gezondheid, kijk dan bij de verzameling links. Verwacht van mij geen spannende recepten; die zijn in overvloed aanwezig op het web. Af en toe zal ik een receptje plaatsen; dat zijn dan de niet zo spannende maar wel makkelijk-en-snel-klaar-maaltijden voor als je een keer niet zoveel tijd of zin hebt om te koken. Zoals ik meestal ;-).