10 dagen, 120 planten!

YES! I did it! Ik ging de uitdaging aan die we op onze laatste opleidingsdag kregen: eet 120 verschillende planten in 10 dagen tijd… Ja, dat lees je goed! 120 planten. Dat is gemiddeld 12 per dag. Verschillende dus hè, en dat 10 dagen lang. Veel hè! Wat een onmogelijke opgave, denk je dan! Een opgave, ja. Onmogelijk, nee. Heel erg leuk om te doen, zeker wel!

DIY: kokosyoghurt zonder yoghurt-maker

Grappig dat het zo makkelijk is om de herinnering aan een smaak op te roepen van een product dat je al meer dan twee jaar niet hebt gegeten….en dan heb ik het over yoghurt. Die heerlijk zachtzurige smaak…mjum!!! Zuivel is voor mij een no-go en ik heb het niet meer gegeten sinds ik ruim twee haar geleden overstapte naar een ander eetpatroon. Ik ben een paar keer op zoek geweest naar yoghurt recepten, maar telkens kwam het er niet van om het uit te proberen. In de AIP-groep op Facebook kwam een topic voorbij over kokosyoghurt en daar werd ook een recept gedeeld. Het zag er niet al te ingewikkeld uit (altijd fijn ;-)) en de bereiding leek vooral te bestaan uit wachten :-). En aangezien ik supernieuwsgierig was of het zou lukken om zelf yoghurt te maken, besloot ik maar eens aan de slag te gaan. Het resultaat mag er zijn!!! Een heerlijke zachtzurige yoghurt met kokossmaak werd het en wat heb ik ervan gesmuld! Ook de kinderen wisten er wel raad mee. Een blijvertje dus, dit recept…en nu maar sparen voor een yoghurt-maker ;-)!

Pruimentijd

Wie mij volgt op Facebook, weet dat ik al weken in de ban ben van pruimen. We hebben twee pruimenbomen in de tuin: een Eldense Blauwe en een Opal. Het is een uitzonderlijk goed pruimenjaar en beide rassen geven vroeg pruimen, waardoor we al kilo's hebben geraapt en het eind nog niet in zicht is. Behalve heel erg lekker zijn pruimen ook nog eens heel gezond. Ze bevatten veel anti-oxidanten en helpen dus vrije radicalen uit te schakelen. Komt dat even goed uit ;-). Ik vind de Opal het lekkerst om zo te eten; de Eldense Blauwe gebruik ik om verder te verwerken. Maar wat doe je dan met al die kilo's? Dit bijvoorbeeld:

Paleo AIP Pruimenvlaai

De bodem:

Wat heb je nodig:

- 1/2 cup gesmolten kokosolie
- een banaan
- snuf zout
- 3/4 cup kokosmeel
- 1-3 eetlepels honing (naar smaak)

Hoe maak je het:

- verwarm de oven voor op 200 graden
- blend de banaan tot er geen stukjes meer inzitten en je een vloeibare substantie hebt
- meng in een kom de banaan met de kokosolie, het zout en de honing
- roer het kokosmeel erdoorheen. Het deeg wordt steeds dikker. Als het te dik wordt om te roeren, kneed je het verder met je handen en maak je er een bal van.
- druk het deeg uit in een met bakpapier beklede springvorm of taartvorm en prik wat gaatjes in de bodem met een vork
- bak 9 minuten in de oven.

De topping:

Wat heb je nodig:

- een kilo pruimen, ontpit en in stukken gesneden
- een flinke hand rozijnen, geweld in warm water
- snufje zout
- een eetlepel kaneel
- een eetlepel gelatinepoeder (ik gebruikte de rode pot van Great Lakes)
- drie eetlepels warm water

Hoe maak je het:

- doe de pruimen met de rozijnen in een kom
- doe de kaneel en het zout erbij en roer goed om
- meng de gelatinepoeder met het water, roer goed tot er geen klontjes meer in zitten, voeg het mengsel toe aan het fruit en roer het geheel goed door
- doe de topping op de bodem en bak nog 30 minuten op 180 graden
- laat goed afkoelen en zet even in de koelkast voor je hem serveert, om de bodem de kans te geven goed hard te worden.

De originele recepten voor de bodem en de vulling (niet AIP) vind je hier:
De bodem
De vulling

Pruimenclafoutis
Naar een recept van Roos goes Green: pruimenclafoutis.
Ik liet de steviakristallen achterwege. Je zou dit ook door ander zoet kunnen vervangen.

Pruimenchutney en pruimenjam
Paleo AIP Pruimenchutney

Wat heb je nodig:

- 500 gram pruimen, ontpit en in stukken gesneden
- 1 appel, geschild en in stukjes gesneden- 100 gram agavesiroop
- 100 ml appelciderazijn
- 100 gram rozijnen
- kaneel naar smaak
Hoe maak je het:

- meng alles in een ruime pan en breng aan de kook
- laat een uurtje zachtjes sudderen, roer regelmatig even om- vul lege schone jampotten met het mengsel, draai het deksel er stevig op en zet op de kop weg tot ze zijn afgekoeld. 
Het originele recept is van Eet Goed Voel je Goed: pruimenchutney.

Pruimenjam

Geheel onpaleo gewoon met een pakje geleisuiker. Hier in huis eet niemand jam, dus deze hebben we uitgedeeld.

Pruimensap

Lekker als je een sapcentrifuge hebt: gooi een heleboel al dan niet ontpitte (check even je gebruiksaanwijzing of het nodig is fruit te ontpitten) pruimen in de centrifuge en klaar is je sapje.

Pruimenijsjes
Wat heb je nodig:

- ijsvormpjes
- pruimen
Hoe maak je het:

- ontpit de pruimen

- pureer ze zeer fijn (kook ze eventueel even)
- voeg naar smaak agavesiroop toe
- invriezen en klaar!
Tot slot, pruimen blijken ook erg lekker te zijn door allerhande salades. En het leuke van eigen pruimen? Zo vind je ze in de winkel niet ;-):

Kinderen en (h)eerlijk eten

Zo leuk, ik werd door Eva Witsel gevraagd om deze week mee te doen aan de bloghop ‘Paleo voor kinderen’ die zij organiseert. Aangezien haar vraag precies op een moment kwam waarop ik me aan het bezinnen was hoe de kinderen mee te krijgen in mijn experimenten, liet ik me dat geen twee keer vragen ;-). Eva publiceert deze week iedere dag een blog in het thema kinderen. Goed leesvoer voor wie ook overweegt om de kinderen van meer gezonde voeding te voorzien! Daarnaast worden er diverse gastblogs gepubliceerd in dit thema. Via de knoppen ‘vorige blog’ en ‘volgende blog’, zoals onderaan mijn verhaal, kan je vooruit en terug ‘hoppen’ naar de verschillende blogs. Op de website van Eva vind je ook alle links terug. Handig!

Want wat is dat toch met kinderen en omschakelen naar een ander voedingspatroon? Voor onszelf weten we dondersgoed wat gezond is en wat niet. Dus weten we dat ook wel voor onze kinderen. En we willen onze kinderen uiteraard het beste meegeven, toch? Zelf stappen we met meer of minder moeite over op ander eten. Maar waarom is het dan toch zo ingewikkeld om de kinderen mee te krijgen? Ik eet inmiddels een maand of 7 “anders” of “oer” zoals mijn oudste dochter (7) het noemt. In die maanden heb ik meermaals nagedacht over het introduceren van “ander” (Paleo) eten bij de kinderen en dan met name mijn oudste dochter en zoon (3). Mijn jongste dochter (1) is al behoorlijk Paleo; vanaf het moment dat zij vaste voeding kreeg heb ik haar meegenomen in mijn experimenten en dus hoef ik haar geen boterhammen-met-hagelslag af te wennen (hoewel ze die erg lekker vindt overigens :-) ). Maar goed, steeds vond ik wel weer een excuus om de hobbel niet te nemen. Want eerlijk, het voelt alsof ik ze iets ga afpakken. Iets wat ze gewend zijn. Iets wat ze lekker vinden (zoals daar is (niet limitatief opgesomd :-) ): brood, hagelslag, koekjes, ontbijtkoek, soepstengels, snoep, chips, enzovoorts). Dan heb ik het vooral over ontbijt, lunch en tussendoortjes, want het avondeten is (voor zover dat überhaupt wordt genuttigd door de diverse gezinsleden) al Paleo, AIP-proof zelfs (en nee daar lijdt niemand onder). Op hier en daar een kipburgertje na, maar die schijnen prima de paleoficeren te zijn (niet dat de eerste poging daartoe succesvol was, maar we blijven proberen...). 

Waar ik voor mezelf cold turkey meteen de lastige weg in ben geslagen, voelt dat toch niet goed om met de kinderen ook te doen. Ik vermoed dat bergen protest mij ten deel zullen vallen, en nee, daar ben ik niet tegen bestand. Echt niet. (Watje). Hoe dan wel? Na lang wikken en wegen heb ik de meivakantie tot Project Anders Leren Eten bestempeld. Een meivakantie-challenge :-)! Waarbij ik de kinderen niet direct hun vertrouwde voedingsmiddelen wil afnemen, maar (tip van Eva) ze vooral veel nieuwe dingen wil aanbieden naast hun vertrouwde eten. Om te laten zien dat “oer” behalve anders (en dus een beetje gek, want wat de boer niet kent....), ook heel leuk en lekker is. De afgelopen weken heb ik een stapel kids-proof recepten verzameld (zie ook mijn Pinterest bord 'lekker gezond voor kids'): van verantwoorde pannenkoeken tot zandkoekjes tot pizza. Vervolgens ingrediëntenlijstjes gemaakt, bestellingen geplaatst en boodschappen gedaan. De koelkast en voorraadkast gevuld; ook dat kon geen excuus meer zijn. En dus gingen we aan de slag! Op zondag bakte ik alvast een enorme berg kleine boekweitpannekoekjes, zodat ik ze maandag op een feestelijk ontbijt kon trakteren. Dat viel in goede aarde. Zoonlief wilde er superonverantwoorde poedersuiker op; in het kader van alles-op-z’n-tijd heb ik hem maar laten begaan. Dochterlief ging meteen in de weer met honing en agavesiroop in plaats van suiker. Dan moest het ook meteen helemaal verantwoord :-)! En zo ging het de rest van de week ongeveer ook. Mijn dochter vindt het allemaal wel interessant, vooral het aspect gezond-en-ook-nog-eens-heel-lekker, proeft, laat zich verrassen en geeft ongezouten commentaar. Zoonlief bekijkt het allemaal met argusogen, proeft hier en daar een hapje om dan te besluiten dat hij toch liever die boterham met hagelslag wil. So be it. Het is nou eenmaal altijd al een lastige eter geweest en z’n leeftijd werkt ook niet erg mee. Als z’n zus zich nou zo voorbeeldig blijft gedragen, neemt ie daar hopelijk ooit nog eens het goede voorbeeld aan.... Het grootste compliment kwam overigens gisteravond, uit onverwachte hoek (van mijn driejarige), bijna onverstaanbaar met een mond vol zelfgemaakte kipnugget: “mama, dit is heerlijk!” :-)!!! Het hapje is (om onduidelijke redenen, ze waren blauw noch rood) ‘spidermankipnugget’ gedoopt. Het moge duidelijk zijn waar zoonlief fan van is ;-). En het moge duidelijk zijn wat hier vaker op het menu zal staan :-). 

Hoe nu verder? De vakantie duurt nog een kleine week, dus wij gaan lekker verder op de ingeslagen weg. En na de vakantie? Dan houden we dit hopelijk lekker vol! De kinderen lunchen allemaal thuis, dus dat zal geen probleem zijn. En als de oudste eens met een vriendinnetje mee wil eten, dan ben ik de laatste die daar moeilijk over zal doen. Zo lang ze niet 5 middagen buiten de deur gaat lunchen ;-). De drie-uurtjes thuis zijn voortaan ook Paleo-proof. Speelt ze “uit”? Ook geen enkel probleem. Traktaties op school en peuterspeelzaal? Lekker aan mee doen! Ik ga de kinderen niets verbieden te eten, dat gaat ongelofelijk tegen mijn gevoel in en werkt denk ik eerder averechts. Wel hoop ik dat ze bij ons thuis leren wat ik verantwoorde keuzes vind en waarom. Zodat ze uiteindelijk ook zelf verantwoord zullen kiezen, als de tijd daar is. Tot die tijd experimenteren wij lekker verder. Gezellig, leuk en lekker!

Wil je onze avonturen op het gebied van (h)eerlijk eten meebeleven? Volg dan mijn blog op heerlijkovereten.blogspot.nl en volg (H)eerlijk over eten op Facebook!

                                  

Het hoe

In mijn vorige bericht ging ik in op het waarom. Eigenlijk ben ik daar nog lang niet over uitgesproken :-), want er zijn een heleboel meer "daaroms"  dan ik heb genoemd. Maar naar aanleiding van een lezersvraag eerst maar even een uitstapje naar het hoe. Hoe pas je je eetpatroon aan? Of liever gezegd, hoe heb ik dat gedaan? En hoe ziet dat er dan uit? Ik ben niet erg van ik-zal-het-mezelf-eens-makkelijk-maken, en ook niet van halve maatregelen. Dus ik ging er cold turkey vol in, op een mooie dag in augustus. Aanvankelijk volgens het Paleo- / oergondisch-principe (WAT?? om kort te gaan: eten als een oermens, namelijk pure en onbewerkte voedingsmiddelen (die je zelf natuurlijk wel bewerkt tot iets lekkers)), later met toevoeging van een aantal voedingsmiddelen die niet per se Paleo waren, en op dit moment terug naar een heel strikte versie van Paleo: het Auto Immuun Protocol (AIP). In een later blog kom ik uitgebreid terug op wat de principes van deze eet- en leefstijl zijn en welke ik al dan niet toepas en waarom. 
Maar, terug naar mijn sprong in het diepe. Die begon goed, want ik bleek op dag 1 niet eens een ontbijt te kunnen maken dat aan de "regels" voldeed. Dus na dochterlief afgezet te hebben bij de spelweek, eerst maar eens naar de supermarkt getogen (met een lijstje, dat dan weer wel). Dat ontbijt, dat bleef wel de lastigste maaltijd van de dag. Iedereen met kinderen weet wel hoe een gemiddelde ochtend verloopt en hoeveel tijd je hebt om zelf een ontbijtje weg te werken (tenzij je een half uur eerder opstaat dan de kinderen, wat in mijn geval volstrekt niet haalbaar is gelet op een slaapgebrek van drie jaar waarbij ieder (half) uurtje slaap belangrijker is dan wat-ook-ter-wereld). Ik heb een tijdje geleefd op fruit met een zelfgemaakte notenmuesli; snel en erg lekker maar vulde voor geen meter. Dus kon ik om 9.00 u, na het wegbrengen van kind 1 en 2, nog een keer ontbijten. Smoothies heb ik geprobeerd als ontbijt, maar daar werd ik erg misselijk van op de nuchtere maag. Ook geen fijne manier om je ochtend te beginnen. Uiteindelijk kwam ik uit bij havermoutpap. Dat leek een heel fijne oplossing nadat ik eraan gewend was (en ja ik heb er echt aan moeten wennen, aan de smaak, maar ik zag echt geen andere oplossing) en het lekker begon te vinden (ja echt!!! maar dan wel met appels, rozijnen en kaneel erdoor ;-) ); het vult supergoed en je kunt er echt een aantal uren op vooruit. In het AIP is helaas geen plaats voor havermout en ook niet voor de amandelmelk waarmee ik het klaarmaakte. Dus moest het ontbijt wederom aangepast: ik eet nu een pap van banaan, kokosmelk, appel,  wat gedroogd fruit en kaneel die op zich heel lekker is, maar net niet genoeg vult. Ik ben dus weer op zoek naar een alternatief...maar voor de time being is het oke. 
Lunch was een minder ingrijpende aanpassing. Goed, geen brood meer, maar er waren voldoende aantrekkelijke alternatieven in de vorm van soep, salades, omeletten, lekker opgebakken leftovers van het avondeten, of een snel bij elkaar in de pan gebakken mix van kip met groenten, al dan niet nog vergezeld van een smoothie. Dat kwam dus wel goed en is nog steeds prima (alhoewel inmiddels geen omeletten meer want geen plaats voor ei in het AIP). Het enige ding was dat het nogal wat minder snel klaar te maken is dan een lunch die uit boterhammen bestaat. Meestal bereid ik voor de tussen-de-middag-spits de lunch zover mogelijk voor, zodat ik met de kids samen kan eten. Lukt dat niet, dan stel ik mijn eigen lunch uit tot nadat de oudste weer naar school is. 
En dan het avondeten...dat was ook even wennen. Geen aardappelen, rijst en pasta's meer. En geen potjes pakjes en zakjes meer. Voor iemand wier avondmaaltijden vrijwel uitsluitend uit potjes, pakjes en zakjes bestonden, aangevuld met aardappelen, rijst of pasta, best een grote omschakeling ;-). Het kwam vooral neer op veel recepten verzamelen. Die zijn er plenty op het web, dus uiteindelijk heb ik daar redelijk snel mijn weg in gevonden. Aardappelen vervang ik door zoete aardappelen (die wel zo heten, maar geen aardappel zijn), rijst eten we af en toe en pasta eet ik zelf niet meer, maar zo nu en dan maak ik voor de rest van de familie op verzoek een lekkere pan pasta. Ook voor het avondeten gold overigens dat het nogal wat minder snel op tafel staat als je alles vers moet snijden en bereiden. Maar ook dat wende en aangezien we nu eigenlijk ook echt veel lekkerder en gevarieerder eten, was die concessie graag gedaan ;-).
Oh ja, en voor de lekkere trek tussendoor was daar fruit, zelfgebakken amandelcake, zelfgebakken koekjes,  rijstwafels of pure chocola (78 of 80 % cacao). Was, want het meeste (alles excl. het fruit eigenlijk) is helaas niet meer onder het regime van het AIP (dat was even afkicken, ja. Vooral van de chocola ;-)).
Valt mee toch? Na het eerste begin, want alle begin is moeilijk, went het redelijk snel. Al is het soms nog steeds lastig als ik de kinderen sta te voorzien van heerlijk geroosterde boterhammetjes. Maar ik weet waar ik het voor doe, dat scheelt.
Oh ja, en hoe het in mijn sociale leven past? Tsja, geen koekjes meer bij de koffie of thee, maar daar is nog wel overheen te komen ;-). Eigenlijk ondervind ik er geen hinder van. De restaurants waar ik tot op heden ben geweest, weten prima rekening te houden met glutenvrij. Want daar houd ik altijd aan vast. Voor de rest....wil ik ook gewoon lekker leven. En voor alles is een uitzondering, toch...?

Het waarom

Waarom ik mijn voedingspatroon heb aangepast, hebben jullie al kunnen lezen. Waarom ik dit graag met jullie deel, is dat ik er van overtuigd ben dat er heel veel meer mensen zijn die baat kunnen hebben bij aanpassing van hun voeding, maar simpelweg niet weten welke effecten het kan hebben of niet weten waar te beginnen. Ookal heb je geen "last" van een standaard Nederlands eetpatroon (en daarmee bedoel ik: brood, ontbijtgranen, zuivel, tussendoortjes als ontbijtkoek en "verantwoorde" koekrepen, aardappels/rijst/pasta bij de avondmaaltijd), dan nog is er winst te behalen (echt? ja echt!). Toen ik net op de gezonde tour ging, was dat vooral in een poging mijn gezondheidsklachten te verbeteren. Eenmaal op weg, merkte ik dat het niet alleen een gunstig effect had op onder andere darmen, eczeem en hoofdpijn, maar dat ik er ook veel, echt heel veel, meer energie door kreeg. Waar de nachten onveranderd te kort bleven, kon ik de dagen die volgden op die nachten veel beter handelen. Ik was gewoon echt minder moe. Ik merkte dat ik ook kwalitatief beter ging slapen; de minimaal twee keer ik-word-wakker-en moet-plassen (en dat was dan als ik niet zwanger was; kan je nagaan hoe vaak ik er toen uit moest ;-)) en het zomaar wakker liggen van wie-weet-wat verdwenen. Om plaats te maken voor aaneengesloten uren zoete slaap. Oké, nog veel te weinig uren naar mijn zin, maar dat heeft een (of eigenlijk twee) andere externe oorza(a)k(en). In de vorm van twee schatjes van kinderen die lang niet zo fan zijn van slapen als ik. Waardoor dan toch meer energie? Een van de oorzaken was, gek genoeg, het vervangen van zetmeelrijke (koolhydraatrijke) producten als brood, aardappel, rijst, pasta en koekjes door minder koolhydraatrijke producten als groenten en fruit. Koolhydraten in de vorm van suiker en zetmeel (dat ook een vorm van suiker is) worden in je lichaam snel omgezet in glucose en veroorzaken daardoor pieken en dalen in de bloedsuikerspiegel (oorzaak van de welbekende bekende after-lunch- en after-dinner-dip), waardoor je meer behoefte krijgt aan energie en dus eten. Koolhydraten uit groenten en fruit daarentegen worden veel langzamer opgenomen door het lichaam, dankzij de grote hoeveelheid vezels, en zorgen daardoor voor een veel meer stabiele energietoevoer. Uiteindelijk was het voor mij de combinatie van het elimineren van suikers (zowel "gewone" suiker als grote hoeveelheden zetmeel), zuivel, gluten (die in de veel graanproducten zitten) en toevoegingen (chemische stofjes) waardoor ik meer energie over hield. Fijn, want zo ontstond ruimte voor andere dingen. Zoals een blog opzetten :-). Nu denk je vast: dat is leuk, meer energie, maar al die lekkere dingen niet meer eten...mij een te grote opgave. Nou, dat vond ik ook. In het begin. Tot ik de effecten bemerkte. En dan wordt het ineens te doen. En je wordt er handiger in, na verloop van tijd. Het went dus. Echt!