Sinterklaasrecepten

Op Facebook en Pinterest plaatste ik de laatste tijd een aantal Sinterklaasrecepten. Hoewel ik op dit moment zelf strikt het AIP volg en dus geen "baksels" nuttig, kan ik ze aan de kinderen wel kwijt ;-). Met name voor de kleine man pakt het goed uit. Ik wil hem uiteraard het Sinterklaaslekkers niet onthouden, maar aangezien we nu zo op de goede lactose- en glutenvrije weg zitten en hij daar duidelijk goed op reageert, ben ik toch streng in wat hij wel en niet mag. Hoe ik dat doe zonder strijd? Ik heb "speciale" (zelfgemaakte gluten- en lactosevrije) pepernoten achter de hand en schuimpjes (gewone, van AH Basic, want die bleken gluten- en lactosevrij) die ik apart voor hem bewaar en indien nodig meeneem. Krijgt hij pepernoten en ander lekkers, dan ruilen we dat voor de voor hem "veilige" variant. Iedereen blij :-). Als het goed is, krijgt Puur Mieke van de week lactosevrije chocoladesinterklazen binnen; een prima alternatief voor de chocoladeletter (ik wed dat hij ze nog leuker vindt ook ;-) ). Ook leuk is om lactosevrije chocola (verkrijgbaar bij AH in het speciale voeding-schap) au bain marie te smelten, in Sinterklaasvormpjes te gieten en weer op te laten stijven. In plaats van muizen en kikkers bijvoorbeeld. Het kan dus met een beetje creativiteit prima: genieten als je beperkt bent in voedingsmiddelen die je mag hebben!

Maar nu de recepten. Ik heb er twee geprobeerd (en goedgekeurd ;-) ) voor pepernoten, die overigens beide ook voor speculaasjes kunnen worden gebruikt. Maak echte speculaasjes met een speculaasvorm of maak er leuke vormen van met koekuitstekers. De baktijd is kort en hoe dunner je baksel, hoe korter de baktijd; blijf dus in de buurt. Ze zijn nog niet hard als ze uit de oven komen, maar worden hard tijdens het afkoelen. Laat ze dus vooral niet te lang in de oven!
Het gevulde speculaas klinkt ongelofelijk lekker, maar daar was ik nog niet aan toe gekomen. Ik plaats hem toch alvast en ga hem voor het heerlijk avondje zeker maken!

Kruidnootjes (of speculaasjes) van Natuurlijk Resi

Deze kruidnootjes komen qua smaak en structuur aardig in de buurt van die kleine, lichte, harde kruidnootjes. Let op, ze zijn vers uit de oven het lekkerst en ze worden snel zacht als je ze bewaart. Je kunt er dus beter een "dagportie" van bakken dan een grote hoeveelheid. Ik denk dat je het deeg wel even in de koelkast kunt bewaren en wellicht ook wel kunt invriezen, dus van een voorraadje deeg kan je dan dagelijks verse nootjes bakken. Mmmmm!






Wat heb je nodig?

- 1/4 cup kokosmeel
-  3/4 cup rijstmeel ( amandel-kastanje of boekweitmeel zijn ook nog glutenvrije opties )
- 4 el kokosbloesemsuiker
- 1/4 tl zeezout
- 1/2 tl zuiveringszout ( baking soda )
- 2 tl koek- of speculaaskruiden
- 3 el kokosolie ( niet gesmolten )
- 2 of 3 el kokos- of rijstmelk

Hoe maak je ze?
In een glazen kom meng je alle droge ingrediënten. Daarna ga je de kokosolie ( niet gesmolten ) toevoegen en kneed dit met je handen tot een zanderig redelijk vochtig geheel, het deeg vormt nog net geen deegbal. Dan kunnen de eetlepels kokosmelk erbij gedaan worden. Meng dit mengsel dat nu wel goed vormt tot een deegbal. Als dit niet het geval is doe je er nog wat vocht bij, in de vorm van kokosmelk of water.

Voor koekjes: neem een deegroller en rol het deeg uit tot ongeveer 3 tot 5 mm dikte. Je kan een speculaasplankje gebruiken of steekvormpjes. Je kan steeds weer nieuwe maken totdat het deeg op is. Voor kruidnootjes: rol kleine bolletjes van het deeg en leg ze op de bakplaat.

Leg alle koekjes en / of bolletjes op een bakplaat bekleed met bakpapier en bak ze in een oven voorverwarmd op 180 graden. Blijf in de buurt want ze zijn ongeveer 10 minuutjes later al klaar!

Pepernoten (of speculaasjes) van Oerkracht

Deze pepernoten zijn lekker bros, meer te vergelijken met grotere pepernoten die in de winkel verkrijgbaar zijn. Ze blijven langer goed dan de kruidnootjes, als je ze in een luchtdichte doos bewaart.






Wat heb je nodig?

- 100 gram kastanjemeel (of boekweit)
- 75 gram amandelmeel
- 75 gram arrowroot (of tapioca)
- 85 g boter
- 125 g palmsuiker
- 2 el kokosmelk
- 15 g speculaaskruiden
- Snuf zout

Hoe maak je ze?

Verwarm de oven voor op 160 °C. Kneed alle ingrediënten goed door elkaar tot een mooi egaal en samenhangend deeg. Wanneer het deeg te droog blijft kun je er iets extra kokosmelk aan toevoegen. Zet het deeg minimaal 1 uur  in de koelkast om op te stijven. Bekleed de bakplaat met bakpapier.

Voor koekjes: neem een deegroller en rol het deeg uit tot ongeveer 3 tot 5 mm dikte. Je kan een speculaasplankje gebruiken of steekvormpjes. Je kan steeds weer nieuwe maken totdat het deeg op is. Voor kruidnootjes: rol bolletjes van het deeg en leg ze op de bakplaat. Bak ze 15-20 minuten in de oven.

Gevuld speculaas van Eetpaleo

Nog niet zelf gemaakt, maar ongetwijfeld superlekker! En een leuk idee voor pakjesavond!

De foto is van EetPaleo.

Wat heb je nodig?

Voor het amandelspijs:

- 200 gr amandelmeel
- 80 ml honing
- 2 tl citroensap
- 1 ei

Voor het speculaas
- 200 gr amandelmeel
- 150 gr kastanjemeel

- 75 gr arrowroot
- 150 gr kokosbloesemsuiker
- 20 gr speculaaskruiden

- snuf zout
- 120 ml kokosolie, vloeibaar
- 60 ml kokosmelk
- 2 eieren

Hoe maak je het?

Verwarm de oven voor tot 160°C en vet een vierkante bakvorm (of ronde springvorm) in met wat kokosolie. Combineer alle ingrediënten voor het amandelspijs in een kom, roer tot een dik deeg en zet apart. Combineer alle droge ingrediënten voor de speculaas in een kom en roer er de natte ingrediënten doorheen.

Verdeel de helft van het speculaasmengsel over de bodem van de bakvorm, gebruik eventueel natte handen om het mooi uit te spreiden. Kneed een dunne plak van het amandelspijs en leg bovenop de speculaaslaag. Dek af met de andere helft van het speculaasmengsel. Verdeel er eventueel wat witte amandelen overheen als decoratie.

Bak het gevuld speculaas in 40-45 minuten goudbruin en gaar.

Geniet van de Sinterklaastijd, de pret van de kinderen en niet te vergeten het lekkers ;-)!

Hieperdepiep....

...hoeraaaaa! Onze oudste dochter werd eergisteren 8! Traditioneel lieten wij ieder jaar een mooie fototaart maken door onze vrienden van de Hema. Tot mijn verrassing had dochterlief dit jaar een ander plan: “mama, wil je voor mij die lekkere chocoladetaart maken?” Verwijzend naar een taart die ik voor de verjaardag van onze kleine man al eens maakte. En oh, het moest wel een paardentaart worden ook. Jullie begrijpen: zo’n verzoek kon ik niet weigeren. Het recept van de taart waar zij op doelde, bevatte echter amandelmeel en dat wilde ik liever niet gebruiken. Dus zocht ik een (h)eerlijk recept met kokosmeel….en kwam ik uit bij de Chocoliscious cakemix van Paleo2go. Perfect, leek mij zo; een kant en klare mix (alleen eieren en kokosolie toevoegen) dus dat scheelt een hoop werk! En gemak, daar houden wij van ;-). Voor het zelfde gemak en voor de niet-chocoladeliefhebbers (ze schijnen te bestaan…onvoorstelbaar he ;-)) bestelde ik ook de Neutraliscious cakemix, voor een vanillecakeje on the side. Bestellen gaat overigens heel makkelijk via www.paleo2go.nl, maar onder andere Puur Mieke verkoopt ze ook. Binnen enkele dagen had ik, na een keurige bestel- en verzendbevestiging, de bestelling in huis. Geleverd met de gewone post, in een net doosje :-), vijf mixen in leuke papieren zakjes. Duidelijke instructies op de achterzijde; kon niet mislukken!

Toeval of niet, maar achteraf bezien kwam het ook nog eens ongelofelijk goed uit dat het niet meer werk was dan mix+ei+olie in een kom en mixen maar. Met een nog altijd onduidelijke oorzaak verschenen dinsdag ontelbaar veel ontstekingen en wondjes op mijn handen waardoor die zo goed als onbruikbaar werden. (Inmiddels zijn de handen met dank aan een zware corticosteroide zalf herstellende, dank u ;-).) Maar ja, de beloofde taart moest er komen, dus ik ging zo goed en kwaad als het ging aan de slag. Een mixer vasthouden ging met pijn en moeite nog net. Driewerf hoera voor al onze elektrische keukenhulpen ;-). Gelukkig was het bereiden net zo makkelijk als de instructie deed geloven. Wat een uitvinding! Echt, een kind kan de was doen. Het resultaat….oordeel zelf! De smaak….chocoladig ;-). De taart is enorm machtig en niet al te zoet. Voor sommige kindjes wat te puur, maar aangezien onze dame het liefst 85% pure chocola eet, vond zij hem zalig (ja, die chocoladeverslaving is dus erfelijk :p). De vanillecake deed het ook goed. On top of it maakte ik nog een andere variant, eveneens niet te moeilijke, chocoladetaart. Het recept daarvoor vind je op de blog van Eva Witsel. 
Voor het kinderfeestje maakte ik cupcakes van de cakemixen van Paleo2go. Aangezien ik zowel chocolade als gewone cupcakes wilde maken, besloot ik de  helft van de mixen te gebruiken. De overige ingrediënten halveerde ik eveneens. Bij de cakejes voegde ik wel wat extra palmsuiker toe. Het was een beetje een gok, want het smaakt natuurlijk wel echt anders dan cakejes van tarwemeel en heel veel suiker. Het gros van de meiden vond het - gelukkig! - heerlijk! En drie keer raden wat het thema van het kinderfeestje was ;-)....

Goed, de recepten!

Chocoladetaart

De chocoladetaart heb ik gemaakt van twee chocoladecakes in de vorm van een hart, met daartussenin vulling van kokosroom en aardbeiengelei en eroverheen een laagje glazuur.

Wat heb je nodig:

• 2 zakjes Chocoliscious cakemix
• 2 x 9 eieren
• 2 x 50 gram kokosolie of roomboter
• een half blik Aroy D kokoscreme (het witte blik) , min. 1 dag van te voren gekoeld
• honing naar smaak
• 200 gram diepvriesaardbeien
• een flinke theelepel gelatinepoeder (ik gebruike die van Great Lakes, de rode bus)
• 5 eetlepels vette kokosmelk (kies liefst voor pure, zonder toevoegingen, bijvoorbeeld van Go Tan)
• 100 gram pure chocola (ik gebruikte 85% chocola, kies ook hier liefst voor een variant zonder onnodige toevoegingen)
• optioneel: palmsuiker om de cakes wat zoeter te maken; ik gok op 30-40 gram Je kunt het beslag proeven na toevoeging van het zoet om te beoordelen of het zoet genoeg is.
• decoratiemateriaal in een gewenst thema
• een bakblik, ik gebruike een 24 cm hartvorm maar je kunt elke gewenste vorm gebruiken. Let er wel op dat de baktijd afhankelijk is van de hoogte van de vorm die je gebruikt. Het beste kan je bij een afwijkende vorm regelmatig even met een sateprikker in de cake prikken; komt de prikker er droog uit dan is je cake klaar.

Wat moet je doen:

Aardbeiengelei

• begin met het maken van de aardbeiengelei, die tussen de twee cakes komt. Deze moet namelijk een tijdje opstijven in de koelkast. Doe de aardbeien in een pannetje en verwarm ze tot ze koken.
• draai het vuur uit en voeg de gelatinepoeder toe, roer goed door.
• giet het mengsel in een bakje en laat afkoelen tot het de koelkast in kan, laat daarna verder afkoelen in de koelkast.

Cakes

• smelt 50 gram de kokosolie of roomboter in een pannetje en laat afkoelen, maar niet opnieuw hard worden
• klop met een mixer de olie of boter en 9 eieren door elkaar
• voeg 1 zakje Chocoliscious cakemix toe en mix tot een glad beslag
• optioneel: voeg de palmsuiker toe
• doe het beslag in een ingevet of met bakpapier bedekt cakeblik of taartvorm naar keuze
• in een gewoon cakeblik is de baktijd 45 minuten op 175 graden; mijn hartvorm was na 25 minuten klaar.
• haal de cake uit de oven en laat iets afkoelen voor je hem uit de vorm haalt; laat daarna uit de vorm verder afkoelen. De vorm heb je weer nodig voor de tweede cake.
• terwijl je eerste cake in de oven staat, kan je de tweede cake vast voorbereiden. Herhaal alle voorgaande stappen voor de tweede cake.

Roomvulling

• terwijl de tweede cake in de oven staat, kan je de roomvulling maken. Schep de helft van de kokoscreme uit het blik in een bakje.
• voeg naar smaak honing toe en klop met een garde tot een romige massa
• zet nog even weg in de koelkast

Chocoladeglazuur

• maak de glazuur pas als je de taart gaat afmaken, omdat je deze warm moet verwerken
• smelt de chocolade au bain marie
• voeg de eetlepels kokosmelk toe en roer tot een gladde massa

En dan nu: de taart!

• smeer op 1 van de 2 cakes de aardbeiengelei
• doe daar de roomvulling bovenop
• leg daarop de andere cake
• smeer met een spatel de glazuur over de bovenkant en de zijkanten van de taart
• zet de taart even in de koelkast om de glazuur te laten opstijven
• decoreer de taart met een decoratieset naar keuze; bij mijn paardenmeisje liet het zich raden hoe de taart gedecoreerd moest ;-)…

Vanillecake

Wat heb je nodig:

• 1 zakje Neutraliscious cakemix
• 8 eieren
• 90 gram kokosolie of roomboter
• 2 theelepels vanillepoeder
• optioneel: extra palmsuiker om de cake wat zoeter te maken; ik gok op 30-40 gram Je kunt het beslag proeven na toevoeging van het zoet om te beoordelen of het zoet genoeg is.

Hoe maak je het:

• smelt de kokosolie of roomboter in een pannetje en laat afkoelen, maar niet opnieuw hard worden
• klop met een mixer de olie of boter en eieren door elkaar
• voeg 1 zakje neutraliscious cakemix toe en mix tot een glad beslag
• optioneel: voeg de palmsuiker toe
• doe het beslag in een ingevet of met bakpapier bedekt cakeblik of taartvorm naar keuze
• in een gewoon cakeblik is de baktijd 45 minuten op 175 graden
• haal de cake uit de oven en laat afkoelen

Chocolade en naturel cupcakes (voldoende voor 6 naturel en 8 chocolade cakejes)

Wat heb je nodig:

• een half zakje Neutraliscious cakemix en een half zakje Chocoliscious cakemix. Voordat je de inhoud van de zakjes door de helft doet, moet je ze wel even goed mengen! Ik deed eerst de inhoud van de zakjes in twee kommen en roerde ze goed door. Daarna woog ik de helft af. De overgebleven mix deed ik terug in de zakjes. Lekker voor later ;-)…
• 1 x 4 eieren en 40 gram kokosolie of boter voor de Neutraliscious cakejes en 1 x 5 eieren en 25 gram kokosolie of boter voor de Chocoliscious cakejes
• eventueel 2 x 15 a 20 gram palmsuiker om de cakejes iets zoeter te maken
• muffinvormpjes

Hoe maak je het:

• smelt voor 1 van de 2 varianten cakejes de kokosolie of roomboter in een pannetje en laat afkoelen, maar niet opnieuw hard worden
• klop met een mixer de olie of boter en eieren door elkaar
• voeg de cakemix en eventueel palmsuiker toe en mix tot een glad beslag
• doe het beslag in muffinvormpjes
• herhaal de voorgaande stappen voor de andere variant cakejes

• zet alle cakejes in de oven. De baktijd was bij mij 15 minuten op 175 graden. Controleer met behulp van een sateprikker of de cakejes gaar zijn.
• haal de cakejes uit de oven, laat afkoelen en decoreer!

VEEL (H)EERLIJK SMULPLEZIER!!

PS: ik schrijf deze review omdat ik ontzettend enthousiast ben over de cakemixen. Ik krijg er niet voor betaald, ik heb geen korting ontvangen, ik heb geen aandelen, noch ben ik anderszins betrokken bij Paleo2go. Laat ik dat maar even gezegd hebben ;-).

PPS: wist je dat Paleo2go ook kant en klare gebakjes verkoopt? Deze heb ik zelf nog niet geprobeerd, maar ik heb van horen zeggen dat ze (h)eerlijk zijn!

Boekrecensie: "Vullen of Voeden" van Wilfred en Lili Genee

Nu ik zelf al geruime tijd op de goede weg zit met mijn voedingspatroon, wilde ik een nieuwe poging doen om het over te doen slaan op de kinderen. In de vorige poging kwam op enig moment de klad; tijd voor een andere aanpak. Nu zoonlief is getest op een lactose-intolerantie, een glutenallergie en een appelallergie, is er ook een zekere noodzaak om het anders te gaan doen ;-). Ik besloot dit keer eerst maar eens wat informatie te verzamelen alvorens mijn moed bij elkaar te rapen voor poging twee. In de vakantie viel mijn oog op een advertentie van het boek "Vullen of voeden"  van Wilfred en Lili Genee. Ik heb het bij thuiskomst meteen besteld en inmiddels uitgelezen. 

Het boek is mooi rustig vormgegeven. De teksten zijn duidelijk en goed leesbaar geschreven en voorzien van veel mooie foto’s. Ieder hoofdstuk kent dezelfde opzet. Het boek is een "wegwijzer voor ouders"; de gekozen opzet wijst je ook daadwerkelijk de weg door een berg informatie. Via de theorie naar de praktijk. Wilfred en Lili schreven het boek samen met een aantal specialisten op het gebied van voeding en gezondheid.

De eerste vijf hoofdstukken behandelen een heleboel theorie over voeding, darmen, hersenen en de relatie tussen die drie. Ook komen vitaminen en mineralen en allergieën en intoleranties aan bod. Ieder hoofdstuk is op dezelfde wijze opgezet: eerst een column van Wilfred, dan een interview met een BN-er en tot slot een stuk (soms pittige) theorie. De columns van Wilfred vond ik stuk voor stuk onderhoudend. De interviews met de BN-ers hadden van mij niet gehoeven. De moeders doen iets teveel hun best om als supermama uit de bus te komen en de vaders zijn als tegenhanger net een tikje te nonchalant. Vind ik dan. De theorie die in de vijf hoofdstukken aan de orde komt, is gedegen. Dat kan ook niet anders als je specialisten aan het woord laat. Ik herkende vrijwel alle theorie van informatie die ik al eerder had gelezen. Leuk is dat het helemaal is gericht op kinderen, wat net wat andere nuances met zich meebrengt. De theorie is goed te behappen, ook als je minder voorkennis hebt van voeding, en erg interessant. Het overtuigde mij onmiddellijk van het nut om „kinderen-anders-eten-2.0” op te starten.

Na de eerste vijf meer theoretische hoofdstukken, volgt een hoofdstuk dat zich richt op de toepassing van de theorie: hoe ga je je voedingspatroon veranderen? In dit hoofdstuk vind je tips met betrekking tot de aanpak van de verandering, tips met betrekking tot voeding (inkopen, bereiden, bewaren) en veel recepten en zelfs een paar voorbeeldmenu’s. De recepten zijn zeer gevarieerd, van koekjes tot smoothies en van glutenvrij brood tot avondmaaltijden. Leuk voor de inspiratie en ik ben nu al benieuwd wat er gebeurt als ik mijn lastige (en dat is nog een understatement) eters de exotische klinkende wortel-sinaasappelsalade of kalkoen in kokos voorzet ;-)…

In het laatste hoofdstuk komen nog enkele interviews aan bod die verdieping en verbreding geven aan de theorie die in het boek wordt behandeld. Ook weer interessant om te lezen en stof tot nadenken!

Al met al is "Vullen of Voeden" een aanrader voor ouders die een handleiding zoeken om bewust(er) met de voeding van hun kinderen om te gaan. Een leuk boek met veel informatie en praktische tips, met bijbehorende website (www.vullenofvoeden.nl) en Facebookpagina. Top!

Een jaar "anders eten"

Terug van vakantie realiseerde ik me ineens: ik ben precies een jaar bezig met "anders eten"! En wat een jaar was het! Veel geleerd, veel veranderd, grote stappen vooruit in mijn gezondheid. Ik ben nog iedere dag dankbaar dat dit op mijn pad kwam; ik vind het nu haast onvoorstelbaar en vooral ongelofelijk jammer dat ik niet eerder heb geweten wat precies het effect van voeding op je gezondheid kan zijn. En dat ik me zo goed kan voelen!

Vorig jaar in de vakantie heb ik me ingelezen op wat Paleo nou precies inhield (voor die tijd had ik er echt nog nooit van gehoord). Voornamelijk via de website van The Paleo Mom, maar ook het boek Oergondisch Genieten van Ria Penders en Yvonne van Stigt was informatief en bood veel inspiratie. Mijn start was vliegend (daar heb je hier en hier meer over kunnen lezen) maar daardoor ook heftig; dat zou ik op zich niet nog een keer zo doen ;-). Na het afwennen van de suiker, het wennen aan andere boodschappen, het wennen aan langer in de keuken staan, het ingesteld raken op en leren waarderen van mijn nieuwe voedsel en het vallen en opstaan dat hoort bij zo'n omschakeling, vond ik mijn ritme. Op enig moment in het afgelopen jaar was mijn nieuwe manier van eten ineens gewoonte geworden. Ik dacht er niet langer bij na, ik deed het gewoon. Ik hunkerde niet langer naar vervangers voor brood en koekjes, niet eens meer naar chocola en koffie. Ik raakte eraan gewend, en als je gewend bent, is het gewoon. Het kost een half jaartje, maar dan heb je ook wat, zo las ik hier ;-).

Soms, op momenten buitenshuis, realiseer ik me dat hoe ik eet, niet gewoon is. Dat het dan altijd oppassen is. Is het eten glutenvrij? Zuivelvrij? Nachtschadevrij? Ik krijg ook altijd vragen over een zelf meegebrachte lunchtrommel. Wat eet je? En waarom? Het leuke is dan wel dat het stof biedt tot een goed gesprek. Maar wat me nou zo mooi lijkt: dat er een moment komt waarop gezond, puur, (h)eerlijk eten voor iedereen gewoon is. Dat supermarktschappen vol liggen met gezonde, pure, (h)eerlijke producten. Dat er een voedingscentrum is dat echt eerlijk is over eten, en niet verkondigt dat e-nummers heus niet zo slecht zijn... In de hoop een heel klein beetje bij te dragen aan de bewustwording, begon ik deze blog. Dat mensen regelmatig laten weten inspiratie te halen uit mijn verhalen en recepten, is precies waar ik het voor doe!

Maar ik dwaal af. Wat heeft een jaar anders eten mij gebracht? Waar deed ik het voor en wat leverde het op? Ik begon ermee om gezondheidsredenen. In een poging een reeks "vage" klachten (daar schreef ik hier en hier al eerder over) die volgens huisartsen "enkel met zalfjes of pilletjes te bestrijden zijn", voor eens en altijd te laten verdwijnen. Klachten die mij bij vlagen behoorlijk hinderden en die, zo leerde ik, passen bij een auto-immuunaandoening. Die veroorzaakt worden door darmen die niet goed werken. Die wel degelijk zonder zalfjes en pilletjes op te lossen zijn. Door het eten van pure, eerlijke, onbewerkte producten vrij van gluten, suiker en e-nummers, door voldoende te slapen, door stress te vermijden, door voldoende te bewegen en te ontspannen. Soms kan ik me er kwaad over maken. Dat de oplossing zo simpel is en de huisarts daar niet van weet (of wil weten?). Hoe kan een medicus de link met voeding nou niet leggen? Omdat voeding geen onderdeel is van de studie geneeskunde, hoorde ik in een recente uitzending van Tros Radar. Bizar toch? Hier vind je een leuk blogje van Miss Natural over de afwezigheid van onderwijs op het gebied  van voeding in de geneeskunde.
Even terug naar mezelf: neem nou (atopisch) eczeem. De huisarts blijft volhouden dat er geen link is met voeding. "Je bent ermee geboren, smeer er vooral nog een laagje hormoonzalf op". En je blijft smeren, want over gaat het niet. De hormoonzalf doet z'n werk wel, maar ook nog iets meer dan dat, want het heeft bijwerkingen waar ik niet blij van word. En dan ineens blijkt de oplossing zo simpel! Hier een paar voedingsmiddelen schrappen, daar een paar voedingsmiddelen toevoegen. Dan blijkt de huid zichzelf (met een beetje hulp van een fijne biologische handcrème ;-) ) te kunnen genezen! Zie zelf het verschil:

                                    

De linker foto is genomen in de kraamweek na de geboorte van mijn jongste dochter.
De rode, geïrriteerde en zelfs kapotte huid is duidelijk zichtbaar. Zo, of zelfs nog veel erger,
zagen mijn handen er altijd uit.
De rechter foto nam ik een paar dagen geleden. Oordeel zelf ;-)....

Helaas is het hele herstelproces wel wat tijdrovend gebleken. Het duurde bijna een jaar voordat het eczeem weg bleef. Bij vlagen vond ik dat enorm demotiverend. Want willen we niet allemaal een liefst supersnelle oplossing voor kwaaltjes? Is dat dan ook de reden voor het voorschrijven en consumeren van allerlei zalfjes en pilletjes? Want van ongemak houden we niet. En op een natuurlijke manier een kwaal genezen, met de juiste voeding, rust en regelmaat,  kost tijd. Soms bijna een jaar. Tot frustrerends toe. Maar achteraf ben ik heel blij dat ik heb volgehouden; ik ben ervan overtuigd dat mijn lichaam nu op een natuurlijke manier sterker aan het worden is.

Intussen heb ik geleerd om goed naar mijn lichaam te luisteren. Het mooie is dat ik in de loop van het afgelopen jaar veel duidelijker ben gaan waarnemen hoe ik me voel en waar ik al dan niet last van heb. Eczeem, hoofdpijn, buikpijn, wazigheid....de eerste vraag die ik mezelf stel is: wat heb ik gegeten? En de tweede: is er iets gebeurd dat mijn klachten heeft veroorzaakt? Is het dat ik de focus wat verloor en wat meer suikers heb gegeten? Even terug naar zero-sugar. Heb ik een voedingsmiddel gegeten dat ik normaal niet eet? Niet meer doen dan. Heb ik last van spanning of stress? Even lekker de buitenlucht in...

Maar ik dwaal opnieuw af. Ik eet nog steeds "anders" (auto-immuun-paleo, zoals jullie weten) om gezondheidsredenen. Gewoon omdat ik me daar het allerbeste bij voel. Al was de overstap van standaard Nederlands eten naar Paleo, met een uitstapje naar Voedselzandloper, ook al een hele verbetering, die ik iedereen kan aanraden. Een van de grootste voordelen is dat ik nooit meer "honger" heb. Dat is een beetje lastig uitleggen, want natuurlijk heb ik echt trek tegen de tijd dat ik toe ben aan een maaltijd. Maar dat gevoel van "ik-sta-te-trillen-op-mijn-benen-en-moet-NU-eten", dat moment waarop je naar de eerste de beste snack wilt grijpen die voorhanden is (en dat veroorzaakt wordt door een sugar-low; een teken dat je bloedsuikerspiegel hard gedaald is), heb ik niet meer. Nooit. En dat is echt heel fijn! 

Ik eet ook nog steeds "anders" omdat ik het inmiddels lekkerder vind dan alles wat ik eerder at. Ik geniet gewoon heel erg van verse aardbeitjes, van sla die vers van het land komt en van de meeste gerechten die ik klaarmaak (oke, er mislukt ook wel eens iets ;-) ). Meer dan van brood, koek en chocola. Het idee dat alles wat ik eet, gezond is en mijn lichaam voorziet van echte, bruikbare voedingsstoffen, maakt het extra lekker. Vind ik. En dat is meteen nog een reden waarom ik nog steeds "anders"  eet: ik ben ervan overtuigd dat ik mijn lichaam op deze manier van de beste middelen voorzie om te functioneren. Je hebt er tenslotte maar een van, dat lichaam, en het is ook nog eens onvervangbaar. Het moet een heel leven mee. Dan kan je er maar beter goed voor zorgen ;-). 

Een andere grote verandering die zich voltrok in het afgelopen jaar, werd teweeggebracht door mijn keuze voor het opzeggen van mijn baan. Ik was natuurlijk al geruime tijd thuis; ik heb sinds het vervroegde zwangerschapsverlof van mijn jongste dochter, een jaar en 9 maanden geleden, niet meer gewerkt. Dat deed het hele gezin goed; de beslissing was dan ook makkelijk genomen. Met het niet-werken verdween voor mij een grote stressfactor: voornamelijk praktische stress wegens breng- en haalperikelen van kinderen, een altijd sluimerend schuldgevoel over het feit dat ik de kinderen bij een kinderdagverblijf achterliet (die behuilde toetjes bij het wegbrengen lieten mij de rest van de dag niet meer los en ik reed dan ook regelmatig met een behuild toetje naar m'n werk) en het gevoel op alle fronten altijd net iets tekort te schieten. Het wegvallen van deze stress had een positief effect op mijn gezondheid. Ik heb er overigens ook wel aan moeten wennen, aan het altijd thuis zijn; het bleek namelijk helemaal niet zo te zijn dat thuisblijven ook meer rust betekende. Integendeel, een huishouden regelen met het reilen en zeilen van drie kinderen, waarvan er twee nog niet naar school gaan, is gewoon hartstikke druk. Maar ik merkte dat druk in de zin van "bijna altijd bezig" prima is; het was druk in de zin van "stressfactor" die bij mij voorheen voor problemen zorgde. En nog steeds trouwens; als er eens iets is waar ik me druk om maak (in mijn hoofd welteverstaan ;-) ) dan uit zich dat meteen in de vorm van hoofdpijn, extreme moeheid of eczeem. Blijkbaar ben ik niet zo stressbestendig als ik graag zou willen :-(... 
Voor heel veel dingen heb ik (nog steeds) geen of veel minder tijd dan ik zou willen. Toch zorgt dat (meestal) niet voor stress. Voor een ding heb ik meer tijd dan ooit: de kinderen. Tijd om voor ze zorgen en tijd om van ze te genieten. En dat is voor nu heerlijk. Maar het is voor mij ook duidelijk dat ik, zodra de factor "zorgen voor" afneemt, weer meer wil toevoegen aan de wereld. Hoe? Dat zullen de komende jaren vast wel uitwijzen...

Even terug naar het effect van "anders eten". Ben ik dan nu helemaal topfit en genezen? Nee. Helaas niet. Mijn chronische oorontsteking (met bijbehorende doofheid) is volhardend. Mijn hooikoorts speelt op het moment weer erg op; een teken dat er toch nog ergens een zwak punt in het systeem zit. Er is dus nog wel wat werk aan de winkel. Ik merkte na de vakantie dat ik slechter sliep en mijn lijf vermoeider voelde dan daarvoor; ik ben natuurlijk in de vakantie ook wat makkelijker geweest met suikers, snacks en koffie. Reden om weer even helemaal terug naar de basis te gaan: strikt AIP zonder baksels, zonder tussendoortjes, geen koffie meer. Alleen drie flinke maaltijden per dag en ter ondersteuning een aantal voedingssupplementen. Dat doe ik nu ruim twee weken en ik voel me met de dag beter en fitter. Ik slaap weer heerlijk (in ieder geval in de nachten dat ik niet door een of meer kinderen word gestoord ;-) ), ben ontspannen, voel me "gewoon" goed. Ongelofelijk eigenlijk, dat je zo snel reageert op de aan- en afwezigheid van minder verantwoorde voedingsstoffen. Mooi ook, want daardoor is het dus heel duidelijk waar ik het voor doe! 

Het komende jaar hoop ik eindelijk van die oorontsteking af te komen en het zou helemaal mooi zijn als ook de hooikoorts zou verdwijnen. We zullen zien; volgend jaar weer een update ;-). Omdat jullie inmiddels wel weten wat Paleo en AIP is en hoe mijn eetpatroon eruit ziet, wil ik het komende jaar een aantal thema's op het gebied van voeding uitdiepen. Thema's over voeding in het algemeen, dus niet per se Paleo of AIP. Uiteraard volgen daar de blogposts van. Tussen alle drukke gezinsperikelen door, dus regelmaat kan ik niet beloven. De kinderen gaan voor ;-).

Pruimentijd

Wie mij volgt op Facebook, weet dat ik al weken in de ban ben van pruimen. We hebben twee pruimenbomen in de tuin: een Eldense Blauwe en een Opal. Het is een uitzonderlijk goed pruimenjaar en beide rassen geven vroeg pruimen, waardoor we al kilo's hebben geraapt en het eind nog niet in zicht is. Behalve heel erg lekker zijn pruimen ook nog eens heel gezond. Ze bevatten veel anti-oxidanten en helpen dus vrije radicalen uit te schakelen. Komt dat even goed uit ;-). Ik vind de Opal het lekkerst om zo te eten; de Eldense Blauwe gebruik ik om verder te verwerken. Maar wat doe je dan met al die kilo's? Dit bijvoorbeeld:

Paleo AIP Pruimenvlaai

De bodem:

Wat heb je nodig:

- 1/2 cup gesmolten kokosolie
- een banaan
- snuf zout
- 3/4 cup kokosmeel
- 1-3 eetlepels honing (naar smaak)

Hoe maak je het:

- verwarm de oven voor op 200 graden
- blend de banaan tot er geen stukjes meer inzitten en je een vloeibare substantie hebt
- meng in een kom de banaan met de kokosolie, het zout en de honing
- roer het kokosmeel erdoorheen. Het deeg wordt steeds dikker. Als het te dik wordt om te roeren, kneed je het verder met je handen en maak je er een bal van.
- druk het deeg uit in een met bakpapier beklede springvorm of taartvorm en prik wat gaatjes in de bodem met een vork
- bak 9 minuten in de oven.

De topping:

Wat heb je nodig:

- een kilo pruimen, ontpit en in stukken gesneden
- een flinke hand rozijnen, geweld in warm water
- snufje zout
- een eetlepel kaneel
- een eetlepel gelatinepoeder (ik gebruikte de rode pot van Great Lakes)
- drie eetlepels warm water

Hoe maak je het:

- doe de pruimen met de rozijnen in een kom
- doe de kaneel en het zout erbij en roer goed om
- meng de gelatinepoeder met het water, roer goed tot er geen klontjes meer in zitten, voeg het mengsel toe aan het fruit en roer het geheel goed door
- doe de topping op de bodem en bak nog 30 minuten op 180 graden
- laat goed afkoelen en zet even in de koelkast voor je hem serveert, om de bodem de kans te geven goed hard te worden.

De originele recepten voor de bodem en de vulling (niet AIP) vind je hier:
De bodem
De vulling

Pruimenclafoutis
Naar een recept van Roos goes Green: pruimenclafoutis.
Ik liet de steviakristallen achterwege. Je zou dit ook door ander zoet kunnen vervangen.

Pruimenchutney en pruimenjam
Paleo AIP Pruimenchutney

Wat heb je nodig:

- 500 gram pruimen, ontpit en in stukken gesneden
- 1 appel, geschild en in stukjes gesneden- 100 gram agavesiroop
- 100 ml appelciderazijn
- 100 gram rozijnen
- kaneel naar smaak
Hoe maak je het:

- meng alles in een ruime pan en breng aan de kook
- laat een uurtje zachtjes sudderen, roer regelmatig even om- vul lege schone jampotten met het mengsel, draai het deksel er stevig op en zet op de kop weg tot ze zijn afgekoeld. 
Het originele recept is van Eet Goed Voel je Goed: pruimenchutney.

Pruimenjam

Geheel onpaleo gewoon met een pakje geleisuiker. Hier in huis eet niemand jam, dus deze hebben we uitgedeeld.

Pruimensap

Lekker als je een sapcentrifuge hebt: gooi een heleboel al dan niet ontpitte (check even je gebruiksaanwijzing of het nodig is fruit te ontpitten) pruimen in de centrifuge en klaar is je sapje.

Pruimenijsjes
Wat heb je nodig:

- ijsvormpjes
- pruimen
Hoe maak je het:

- ontpit de pruimen

- pureer ze zeer fijn (kook ze eventueel even)
- voeg naar smaak agavesiroop toe
- invriezen en klaar!
Tot slot, pruimen blijken ook erg lekker te zijn door allerhande salades. En het leuke van eigen pruimen? Zo vind je ze in de winkel niet ;-):

Puzzelstukjes

Het is een beetje stil hier op mijn blog. De laatste tijd heb ik me vooral gericht op mijn eigen herstel van een enorme dip en het uitzoeken van de puzzelstukjes die de oorzaak daarvan waren, waarover dadelijk meer. Jullie hebben al kunnen lezen hoe ik, bijna een jaar geleden inmiddels, op het spoor kwam van gezond (suikervrij, zuivelvrij, glutenvrij en e-nummervrij) eten. En dat daarmee een aantal gezondheidsissues sterk verbeterden: oorontstekingen bleven weg, migraine verdween vrijwel volledig, mijn darmen werden veel rustiger, mijn eczeem nam sterk af, ik sliep beter. Als bonus viel ik 8 kilo af en daarna stabiliseerde mijn gewicht vanzelf. 
Ik schreef ook al dat ik van de ene op de andere dag ben overgestapt van mijn oude eetpatroon op Paleo. Het gevolg was wel dat het begin heel erg moeilijk was. Want eerlijk is eerlijk, een heel ander eetpatroon is gewoon erg wennen in het begin. Eten bereiden kostte meer tijd, ik moest wennen aan nieuwe recepten en nieuwe voedingsmiddelen, bij (lekkere) trek kon ik niet meer zomaar even in een kast duiken en een stuk ontbijtkoek opdiepen, ik moest afkicken van de suiker. Ik kreeg er aanvankelijk zelfs klachten bij (hoofdpijn, nog meer darmklachten, duizeligheid) en het was even zoeken waar die vandaan kwamen. Onder andere een enorm opgevoerde notenconsumptie bleek de boosdoener; het schrappen van noten uit mijn dieet leverde dan ook een snelle verbetering. Ook voor avocado bleek ik allergisch. Tsja, zo ontdek je nog eens wat ;-). Omdat Paleo in die fase uiteindelijk echt te beperkt (met name te koolhydraatarm) bleek, heb ik een aantal niet Paleo maar toch gezonde (en deels Voedselzandloperproof, voor wie dit boek heeft gelezen) voedingsmiddelen weer toegevoegd, zoals havermout, volkoren rijst en rijstwafels, kaas en boekweitcrackers. Dat ging een tijdlang prima; mijn klachten verdwenen geleidelijk, toen mijn gewicht stabiliseerde kreeg ik meer energie en ik voelde me beter dan in jaren. Daar deed ik het voor!

Begin dit jaar verergerden mijn oudste symptomen helaas toch langzaam weer en uiteindelijk zelfs zodanig dat ik het gevoel had terug bij af te zijn. Ik ben toen overgestapt op het Paleo Auto Immuun Protocol (AIP), waarover jullie hier al meer hebben kunnen lezen. Mijn darmen werden daardoor weer wat rustiger en hoewel ik weer een aantal voedingsmiddelen moest schrappen, vond ik het in het algemeen goed te doen (met uitzondering van de koffie en de chocola ;-) ). Helaas merkte ik aanvankelijk geen effect op mijn andere klachten (eczeem, oorontstekingen en andere KNO-klachten). Heel frustrerend!! Niet geheel toevallig (bleek later) was dat in de periode waarin de jongste twee kinderen ernstig begonnen te spoken 's nachts. Met name onze peuter werd een dramatische slaper (dat het nog dramatischer kon dan we van hem gewend waren, hadden we niet verwacht...). Vier, vijf, zes keer eruit 's nachts, twee uur of meer aaneengesloten zomaar wakker, eindigend tussen ons in, waar z'n kleine zus (die wakker werd van het nachtelijk gespook van grote broer) meestal al lag.... Nou hebben we een groot bed, maar met z'n vieren is het toch echt krap :-(. Tot overmaat van ramp viel ik in die periode ook nog eens op mijn stuitje. Niet een beetje, maar echt heel erg hard. Namelijk op een betonnen trapje. Ik kan je verzekeren, beton geeft niet mee. Mijn stuitje ook niet trouwens. Het gevolg? Een enorme opleving van mijn darmklachten, rugklachten, nekklachten en hoofdpijn, naast een bijzonder pijnlijk stuitje. Het duurde even voordat het tot me doordrong dat de hele combinatie van gebeurtenissen wel eens zou kunnen samenhangen met mijn gebrek aan slaap en de stress die dat opleverde, en dat dat wel eens het belangrijkste puzzelstukje zou kunnen zijn in de verergering van al mijn klachten. Niet voor niets is het AIP, zoals ik hier al schreef, niet enkel gericht op het aanpassen van je voedingspatroon, maar ook op factoren als slaap, beweging en ontspanning.

Hoe werkt dat dan? Slaap is belangrijk. Tijdens je slaap herstelt je lichaam zich en rust je uit. Bij te weinig slaap is er dus te weinig mogelijkheid om te herstellen en raak je alsmaar vermoeider. Als er dingen in je lichaam niet goed gaan (zoals het geval is bij een lekke darm, die bij mij de oorzaak is van de problemen), dan is energie, tijd en rust nodig om te herstellen. Ontbreekt dat, dan wordt er dus niet hersteld. Kan je nog zo gezond eten, maar blijft het dweilen met de kraan open. Hoewel je met dat gezonde eten waarschijnlijk wel voorkomt dat het erger wordt. Toch nog iets ;-). Ook bewegen is belangrijk. En dan gaat het niet eens om intensief sporten, maar gewoon simpelweg bewegen: met de kinderen spelen, wandelen, tuinieren, fietsen, yoga-oefeningen doen. Bewegen heeft positieve effecten op onder andere hormonen, het immuunsysteem, waak- en slaapritme en stresslevels. Niet-bewegen heeft een tegenovergesteld effect. Dat maakt het er dus allemaal niet beter op. Naast slaap en bewegen is ook ontspanning belangrijk. Ik schreef hier al dat stress heel slecht is voor het immuunsysteem door het hormoon cortisol dat vrij komt bij stress; voldoende ontspanning is noodzakelijk om het stressniveau te reguleren. Van teveel stress word je bijvoorbeeld gehaast...en van gehaast zijn val je bijvoorbeeld op je stuitje ;-). En dat stuitje...dat blijkt in verbinding te staan met je darmen. Door mijn val raakte mijn systeem, waaraan maanden was gesleuteld door mijn osteopaat om het goed te krijgen, weer helemaal uit balans en dat had dus ook enorme gevolgen voor mijn darmen. Tel daarbij op dat deze val extra stress was voor mijn lichaam en het ook van deze val weer moest herstellen (dus weer minder energie had voor dat waarvan ik graag wilde herstellen), en je snapt wel waarom het alsmaar slechter ging...door de (over)vermoeidheid kwamen er nog concentratieproblemen en enorme mood-swings bij en zat ik overdag als vastgelijmd op de bank de dag voorbij te wensen. Niet bepaald leuk...

Maar zoals met alles, bleek ook dit gelukkig van tijdelijke aard. Na het lezen van "De Hormoonfactor" kwam ik op het spoor van bijnieruitputting. Je leest er op de facebookpagina van Osteopathie La Esencia een interessant stuk over, geschreven door mijn osteopaat (post van 1 april 2013, even scrollen over de pagina!). Op haar advies ging ik een aantal supplementen slikken. Ik ben eigenlijk niet zo van de pillen, maar ik wist het anders ook niet meer. En soms, verzekerde ze mij, heeft het lichaam gewoon net even wat extra's nodig. Zeker in een periode waarin het zwaar wordt belast. Het bleek een gouden tip, want na een week of twee bemerkte ik al een enorme verbetering bij mezelf. En of het nou kwam doordat ik zelf meer ontspannen was of door alles wat we uitgeprobeerd hebben (waarover later misschien nog wel eens een blogje), de kleine man ging weer beter slapen. De kleine vrouw daardoor ook. En dus wij ook! Vanaf dat moment ging het weer snel bergopwaarts. Ik had weer energie om lekker naar buiten te gaan; ik probeer nu zeker drie keer per week een stuk te wandelen of te fietsen. Darmklachten verminderden zienderogen en een week of twee geleden verdween van de een op de andere dag het eczeem. Ik voel me stukken beter maar nog wel moe; helaas gaan nog niet alle nachten even soepel en er zijn op het moment veel dingen die mijn aandacht vragen. Om nog maar niet te spreken van het WK Voetbal met late wedstrijden en eindeloze voor-, na- en tussenbeschouwingen waarvan er door een zeker persoon hier in huis geen enkele gemist wordt ;-). Mijn hele systeem staat inmiddels, met veel dank aan mijn osteopaat, ook weer in balans. Hopelijk komt er dan nu een tijd van echt goed herstellen! Voorlopig blijf ik het AIP voortzetten zoals dat ik dat de laatste weken doe: met toevoeging van ei maar zonder de koffie en chocola (en ik mis het nu niet eens ;-)!), met veel beweging in de buitenlucht en zoveel mogelijk op tijd naar bed. Met veel minder telefoon- en laptoptijd ;-). Met als gevolg dat het hier dus even rustig is.

Hoe niet leuk de weken ook waren, het is (achteraf ;-) ) wel reuze interessant om te zien hoe de puzzelstukken uiteindelijk in elkaar blijken te passen. Het is niet alleen een kwestie van goede voeding, maar ook van slaap, van beweging, van ontspanning, van aanvullen van tekorten en van lichamelijk goed in elkaar zitten. Het is zoeken naar een evenwicht dat nodig is om goed te kunnen functioneren, om lekker in je vel te zitten. Ik ben blij dat ik dat weer heb gevonden :-).

Over twee weken begint de zomervakantie. Aan de ene kant is dat heerlijk omdat er even niets moet, niet op tijd de deur uit, geen afspraakjes, gewoon lekker de dag door zoals het uit komt. Aan de andere kant is dat gezellig druk met drie kinderen de hele dag thuis. Ik verwacht dan ook weinig tijd te hebben om hier te schrijven. Op Facebook plaats ik wel regelmatig korte berichtjes of kleine receptjes; wil je een beetje op de hoogte blijven, kom dan gezellig daar kijken! Gisteren bereikte mijn pagina de mijlpaal van 100 likes, hoe leuk is dat! In september hoop ik de draad hier op de blog weer helemaal op te kunnen pakken. Ik wens jullie hele een fijne, zonnige zomer en leuke vakantie; rust uit, kom bij, doe nieuwe energie op en geniet!

PS: misschien heb je in de vakantie tijd en zin om je verder te verdiepen in Paleo en AIP? Op de nieuwe website www.paleofoodies.nl, een superleuk initiatief van Marinka Bil (van www.eetpaleo.nl) vind je een community waarin recepten worden geplaatst en waarin je zelf ook recepten kunt plaatsen. Erg leuk en ik heb zelfs al een van de recepten uitgeprobeerd! Ook is er een (besloten) Facebookgroep voor iedereen die overweegt over te gaan op AIP en informatie zoekt en vragen heeft: Paleo AIP België Nederland. Een fantastisch initiatief van Eva Witsel van www.evawitsel.nl en Catharina Delmarcel van www.paleofeest.com.